I SA/Lu 748/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące: luty, kwiecień – grudzień 2003 r. p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca M. G. w złożonej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] określającą podatek akcyzowy za miesiące: luty, kwiecień – grudzień 2003 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że nie posiada środków finansowych umożliwiających zapłatę podatku, za wnioskiem - jej zdaniem – przemawiają też "ważne przyczyny społeczne oraz dotyczące podatnika". Próba ściągnięcia wyliczonego podatku doprowadziłaby do konieczności zlikwidowania działalności gospodarczej i zwolnienia pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę. Jest natomiast oczywiste, że zagrożenie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi sprowadzać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz, że uprawdopodobnienie istnienia takiego zagrożenia obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Wskazać należy też, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń, okoliczności, świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Zdaniem Sądu przywołana we wniosku argumentacja skarżącej uzasadniająca wniosek, nie daje podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji istotnie sprowadzić może niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w postaci zlikwidowania działalności gospodarczej i zwolnienia pracowników. Skarżąca nie wskazała, co – w jej przypadku należałoby rozumieć przez podawane przez nią "ważne przyczyny społeczne" lub te, dotyczące samej podatniczki oraz ze względu na jakie okoliczności i uwarunkowania Sąd powinien uwzględnić wniosek skarżącej. Jak wspomniano wyżej, przesłanki do wstrzymania decyzji, o których wyżej mowa muszą być wykazane przez wnioskodawcę. Wskazać dodatkowo należy, że sytuacja majątkowa i finansowa zobowiązanego uwzględniana jest w toku postępowania egzekucyjnego. Gdyby natomiast okazało się, że zaskarżona decyzja – na co wskazuje wnioskująca - istotnie narusza prawo, to stronie przysługiwać będzie zwrot wyegzekwowanej należności. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.