I SA/Lu 75/09

Dnia 27 lutego 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego na 2008 rok postanawia - odrzucić skargę. Uzasadnienie. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 9 grudnia 2008 roku wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo M. W., nazwane zażaleniem, oznaczone jako dotyczące sprawy I SA/Lu 439/08, z którego treści wynika, iż jego autor nie zgadza się z treścią decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie podatku rolnego na 2008 rok. Ponieważ w sprawie I SA/Lu 439/08 w dniu 25 września 2008 roku wydane zostało postanowienie odrzucające skargę M. W.na decyzję, o której mowa w piśmie, a postanowienie to stało się prawomocne z dniem 6 listopada 2008 roku, autor pisma wezwany został do sprecyzowania pisma przez jednoznaczne wyjaśnienie, czy pismo to jest ponowną skargą na wymienioną w nim decyzję, czy też pismo to ma inny charakter procesowy i jaki – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie autor pisma został pouczony, że w razie braku odpowiedzi pismo potraktowane zostanie jako ponowna skarga na decyzję, o której w nim mowa. W odpowiedzi na powyższe wezwania w piśmie z dnia 22 grudnia 2008 roku M.W. wyjaśnił, że przedmiotowe pismo jest ponowną skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...], wobec czego skarga M. W. przesłana została Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, stosownie do art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", celem umożliwienia organowi złożenia odpowiedzi na skargę i akt sprawy /art.54 § 2 ppsa/. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu dnia 4 lutego 2009 roku, zaś akta sprawy – w dniu 26 lutego 2009 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Stosownie do art.52 § 1 i 2 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jednocześnie art.53 § 1 ppsa stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, stosownie zaś do art.54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego na 2008 rok, będąca przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej, doręczona została skarżącemu dnia 17 czerwca 2008 roku /przez wydanie przesyłki do rąk dorosłego domownika, który podjął się oddania pisma adresatowi; por.: art.149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa – Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm./. Natomiast z akt niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej wynika, że skarga na wymienioną decyzję wniesiona została na adres organu właściwego, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego /por.: art.54 § 1 ppsa/, nie wcześniej niż 30 grudnia 2008 roku /por.: pismo, k-7 akt sprawy/. Wobec powyższych faktów nie może budzić wątpliwości, że skarga wszczynająca postępowanie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej wniesiona została z uchybieniem terminu określonego w art.53 § 1 ppsa, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art.58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa. Na marginesie powyższego, w związku z treścią odpowiedzi na skargę, wskazać należy, iż - zdaniem sądu - brak było w sprawie niniejszej podstaw, aby odrzucić skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 4 ppsa, gdyż odrzucenie skargi, która uprzednio wniesiona została na tę samą decyzję, nie powoduje stanu powagi rzeczy osądzonej /por.: art.171 ppsa/. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.