I SA/Lu 75/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie WSA Małgorzata Fita,, WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca), Protokolant Starszy inspektor Magdalena Futyma, po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty kary pieniężnej p o s t a n a w i a przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] o odmowie rozłożenia na raty kary pieniężnej w wysokości 5.500 zł nałożonej A. C. decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.). Skargę od tej decyzji A. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z akt sprawy wynika, że skarżący zamieszkuje w miejscowości położonej w Gminie B., powiat B. P., w województwie p. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązuje zasada, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- cyt. dalej jako P.p.s.a.). Według tej reguły w razie zaskarżenia decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego właściwy do rozpoznania sprawy byłby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 P.p.s.a.). Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506 ze zm.) odmiennie niż wynika to z art. 13 § 2 P.p.s.a. uregulowana została właściwość miejscowa wojewódzkich sądów administracyjnych do rozpoznawania niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zgodnie z § 1 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Przyjmuje się, że sprawy, o których mowa w § 1 rozporządzenia to nie tylko sprawy dotyczące nałożenia kar pieniężnych w ścisłym znaczeniu tego sformułowania, czyli te w których wydano rozstrzygnięcia, powołując się na art. 92 ustawy o transporcie drogowym. Omawiane sprawy powinno się traktować szeroko, także jako sprawy pośrednio powiązane z wymierzaniem kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, takie jak egzekucja wymierzonych kar (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2011 r. w sprawie II GZ 419/11, publ. SIP Lex nr 965151). Do tej szerokiej kategorii spraw, o których mowa w § 1 rozporządzenia zaliczają się także sprawy o rozłożenie należności na raty. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zgodnie § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, bowiem na obszarze jego właściwości zamieszkuje skarżący. Z omówionej przyczyny Sąd orzekł o przekazaniu sprawy właściwemu sądowi administracyjnemu na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a.