I SA/Lu 752/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. p o s t a n a w i a zwolnić L. G. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W skardze na opisaną w sentencji decyzję skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze złożonego na tę okoliczność urzędowego formularza oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe mimo, iż w jej mieszkaniu przebywa również były mąż (małżeństwo zostało rozwiązane w 1982 r.), który zajmuje jeden pokój. Skarżąca podała, iż z uwagi na jego zły stan zdrowia opiekuje się nim, ile może, lecz również sama wymaga opieki. Jedynym źródło utrzymania skarżącej jest emerytura w kwocie 939,13 zł netto. Majątek jaki posiada skarżąca to mieszkanie o pow. 70 m2 w którym przebywa oraz szereg nieruchomości gruntowych i budynkowych obciążonych hipotekami, których ani organ podatkowy nie jest w stanie zbyć w drodze licytacji, ani ona nie jest ich – z uwagi na ich stan prawny - wydzierżawić. Z ww. nieruchomości nie uzyskuje żadnych dochodów, lecz same obciążenia z tytułu podatków i zarządu. Rozpoznając wniosek referendarz sądowy zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie jest pierwszy wnioskiem jaki skarżąca składa przy sprawach poddawanych pod osąd tutejszego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stąd sytuacja finansowa i majątkowa skarżącej, znana jest referendarzowi z urzędu. Treść obecnie rozpatrywanego wniosku wskazuje zaś, że sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa jakiejkolwiek zmianie od czasu rozpatrzenia wcześniejszych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy. Odnosząc się zaś do istoty sprawy wskazać należy, że rozpoznanie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych sprowadza się do ustalenia istnienia przesłanek zawartych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z jego treścią przyznanie prawa pomocy w takim zakresie możliwe jest, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonując w tym zakresie oceny możliwości płatniczych skarżącej w oparciu o podniesione w sprawie okoliczności, wniosek jej uznać należało za zasadny. Wpływ na podjęte rozstrzygnięcie miało to, iż obecnie skarżąca utrzymuje się z niewielkiego dochodu (świadczenia emerytalnego), które wypłacane jest skarżącej po dokonaniu potrąceń z tytułu prowadzonej egzekucji administracyjnej. Dochód ten pozwala skarżącej na pokrycie jedynie kosztów utrzymania mieszkania oraz zakupu środków niezbędnych w codziennej egzystencji, bez możliwości poczynienia oszczędności na wymagane koszty sądowe. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a.