I SA/Lu 756/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić zmiany postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako podstawę wniosku wymieniła art. 61 § 2 pkt 1 lub art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm. - p.p.s.a.). Skarżąca skoncentrowała się w swojej argumentacji na wykazaniu, że zaskarżona decyzja nie jest zgodna z prawem. Natomiast w żaden sposób nie odniosła się ściśle do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2016 r., wydanym na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., Dyrektor Izby Skarbowej odmówił skarżącej wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa do złożenia wniosku do sądu w tej kwestii. Sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Związku z tym, że skarżąca w podstawie prawnej analizowanego wniosku zamieściła zarówno art. 61 § 2 ust. 1 p.p.s.a. (dotyczący wstrzymania wykonania decyzji przez organ), jak i art. 61 § 3 p.p.s.a. (dotyczący wstrzymania wykonania decyzji przez sąd), sąd rozważył zasadność zmiany postanowienia organu, odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przytoczony wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera regulację stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady, iż ostateczna decyzja podlega wykonaniu. Jednak należy pamiętać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć uzyskanie - w sposób dobrowolny lub przymusowy - takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Zasadniczo wykonalność dotyczy tylko takich aktów administracyjnych, które zawierają nakazy bądź zakazy określonych zachowań dla ich adresatów. W okolicznościach rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że rozstrzyga ona o odmowie umorzenia zaległości podatkowych. Taka decyzja, co do zasady, nie podlega wykonaniu (ani dobrowolnemu, ani w trybie przymusu egzekucyjnego). Tymczasem rozważany art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi ściśle o wykonalności, nie o każdej postaci skuteczności zaskarżonego aktu lub czynności. Skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zmierza w istocie do wstrzymania nie zaskarżonej decyzji, ale postępowania egzekucyjnego. Ściśle rzecz biorąc, decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych nie jest decyzją podlegającą wykonaniu przez podatnika. W konsekwencji taka decyzja nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 4 p.p.s.a., które powinny być ściśle interpretowane i stosowane wyłącznie w odniesieniu do aktów lub czynności wykonalnych (art. 61 § 4 p.p.s.a. mówi o możliwości zmiany postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności). Jednocześnie nie należy interpretować art. 61 § 3 p.p.s.a. w taki sposób, który mógłby prowadzić do wstrzymania toku egzekucji, prowadzonej w celu wykonania deklaracji podatkowych. Innymi słowy, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi dotyczyć ściśle decyzji objętej skargą i jednocześnie podlegającej wykonaniu. Odnosząc się do wywodów skarżącej trzeba wyjaśnić, że z punktu widzenia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia z jakich powodów doszło do powstania egzekwowanych zaległości podatkowych. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że objęta skargą decyzja, odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych, nie nadaje się do wykonania w powyższym rozumieniu. Nie ma więc podstaw do zmiany postanowienia organu, który odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 w zw. z § 4 p.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji.