I SA/Lu 758/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-10-15

Skład orzekający: Danuta Małysz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji o przekazaniu skargi do innego organu właściwego do jej rozpatrzenia jest aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie organu administracji o przekazaniu skargi do innego organu właściwego do jej rozpatrzenia, wydane na podstawie art. 231 w związku z art. 229 pkt 3 K.p.a., nie jest jednym z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 PPSA, które podlegają kontroli sądu administracyjnego. W związku z tym skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 PPSA.
Stan faktyczny
B. B. złożył skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) na nieumożliwienie mu zapoznania się z aktami sprawy w toku postępowania podatkowego prowadzonego przez Wójta Gminy W. SKO, uznając się za niewłaściwe do rozpatrzenia skargi, postanowieniem z dnia 13 maja 2013r. przekazało ją do Rady Gminy W. B. B. wniósł następnie do SKO pismo nazwane "sprzeciw", które na wezwanie uzupełnił, wskazując, że jest to skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. SKO przekazało to pismo do WSA w Lublinie. WSA w Lublinie uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania skargi w sprawie uniemożliwienia zapoznania się z aktami sprawy postanawia - odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę złożoną w dniu 24.04.2013r. przez B. B. – do Rady Gminy W., jako organu właściwego do rozpatrzenia skargi na nieumożliwienie zapoznania się z aktami sprawy znak [...]. Z uzasadnienia powyższego postanowienia oraz akt administracyjnych wynika, że na wniosek B. B. z dnia [...].10.2012r. Wójt Gminy W. prowadził postępowanie podatkowe w sprawie umorzenia zaległości podatkowych oznaczone numerem [...]. W toku tego postępowania pismem z dnia 21.03.2013r. B. B. zawiadomiony został o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, gdy jednak chciał skorzystać ze wskazanej możliwości okazało się, że nie może zapoznać się z aktami sprawy ze względu na przebywanie pracownika urzędu gminy na urlopie. Na okoliczność tę B. B. złożył do akt stosowną informację z dnia [...].04.2013r. (data pisma). W dniu [...] kwietnia 2013r. Wójt Gminy W. wydał decyzję nr [...], odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2006-2012 w łącznej kwocie 2482,06 zł. W dniu [...].04.2013r. do Urzędu Gminy w W. wpłynęło pismo B. B. datowane 16.04.2013r., nazwane "skarga" i skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym podniósł on, że nie uniemożliwiono mu zapoznania się ze sprawą nr [...]. Pismo to, zgodnie z zawartym w nim wskazaniem, Wójt Gminy W. przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Postanowieniem z dnia 13 maja 2013r., o którym mowa na wstępie, na podstawie art.231 w związku z art.229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r. poz.267), zwanego dalej "K.p.a.", Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę złożoną w dniu 24.04.2013r. przez B. B., o której mowa wyżej, do Rady Gminy W., jako organu właściwego do rozpatrzenia skargi wyjaśniając, że zgodnie z art.227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skoro zaś zapewnienie możliwości zapoznania się przez strony postępowania z materiałem dowodowym sprawy jest zadaniem organu podatkowego, jakim jest Wójt Gminy W., to nienależyte wykonanie tego zadania może być przedmiotem skargi. Stosownie przy tym do art.229 pkt 3 K.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta jest rada gminy. Z art.231 K.p.a. wynika zaś, że jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego albo wskazać mu organ właściwy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze dodało, że w dacie rozpoznawania przez nie przedmiotowej skargi nie toczyło się postępowanie odwoławcze. W dniu 31.05.2013r. B. B. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pisma nazwane "sprzeciw" ze wskazaniem, że dotyczy ono postanowień [...] z dnia [...] maja 2013r., niezawierające uzasadnienia. Na wezwanie z dnia 18.06.2013r. do uzupełnienia braków tego pisma B. B. wyjaśnił w piśmie z dnia 9.07.2013r. (data pisma), że jest to skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wobec powyższego w dniu 17.07.2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało przedmiotowe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz z odpowiedziami na skargi i aktami spraw. Zarządzeniem z dnia 17.07.2013r. w sprawie I SA/Lu 756/13, wniesione jednym pismem skargi zostały rozdzielone na podstawie art.57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", w konsekwencji czego przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej jest skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013r., nr [...], o którym mowa na wstępie. W odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Na wezwanie do usunięcia braku skargi polegającego na braku jej uzasadnienia skarżący B. B. złożył pismo z dnia 24.09.2013r., w którym stwierdził między innymi, że jego sprawy są załatwiane przewlekle, biurokratycznie, po kilka lat, a wydając decyzję bez umożliwienia skarżącemu zapoznania się z aktami sprawy Wójt Gminy W. złamał przepisy Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych precyzują przepisy art.3 § 2 i 3, art.4 i art. 5 p.p.s.a., jak również szczególne przepisy zawarte w innych aktach prawnych. Z powołanego art.3 § 2 p.p.s.a. wynika przy tym, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art.3 § 3 p.p.s.a.). W świetle powyższego stwierdzić należy, że kontroli sądów administracyjnych nie została poddana działalność administracji publicznej we wszystkich jej przejawach, a jedynie takie przejawy tej działalności, które przybrały formę jednego z aktów lub czynności wymienionych w przywołanym art.3 § 2 p.p.s.a. W kontekście powyższego zauważyć należy, że tryb składania i rozpatrywania skarg uregulowany został w przepisach działu VIII K.p.a. (por. też: art.3 § 1 pkt 2 K.p.a.). Z przepisów tych wynika, że: • zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami tego działu (art.221 § 1); • przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art.227); • o tym, czy pismo jest skargą, decyduje treść pisma, a nie jego forma zewnętrzna (art.222); • organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy organizacji społecznych - rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski w ramach swojej właściwości (art.223 § 1); • skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia (art.228); • jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 (wyjątek ten nie zachodzi w stanie niniejszej sprawy) - rada gminy (art.229 pkt 3); • jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ (art.231). Podnieść należy, że z twierdzeń skarżącego nie wynika, aby kwestionował on, że wniesione przez niego w dniu 24.04.2013r. pismo jest skargę, o jakiej mowa w powołanych wyżej przepisach Działu VIII K.p.a. Również z treści tego pisma nie wynika, aby miało ono inny charakter. Jednocześnie stwierdzić należy, że przekazanie tego pisma organowi właściwemu zgodnie z art.231 w związku z art.229 pkt 3 K.p.a. nie jest żadnym z aktów lub czynności wymienionych w przywołanym wyżej art.3 § 2 p.p.s.a, w szczególności zaś w jego pkt 2 lub 4, zaś z żadnego z przepisów K.p.a. nie wynika, aby na akt taki przysługiwała skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga na postanowienie, o którym mowa na wstępie, jest zatem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono, jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło