I SA/Lu 759/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.-C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące kwiecień, maj i lipiec 2008 r. w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 października 2013 r. dotyczącego odmowy zmiany prawomocnego postanowienia WSA w Lublinie z dnia 29 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Lu 877/12 odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia p o s t a n a w i a I. odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 października 2013 r.; II. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 877/12 odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia 13 listopada 2013 r. skarżąca zwróciła się do tutejszego sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Skarżąca wyjaśniła, że nie zachowała wymaganego terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na niedyspozycję zdrowotną zaistniałą w dniach wcześniejszych. Do wymienionego pisma skarżąca dołączyła zażalenie z dnia 13 listopada 2013 r. wniesione na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 10 października 2013 r. Zarówno zażalenie jak i wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia zostały podpisane przez M. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ albo osoba, która występuje w imieniu osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W odniesieniu do rozpoznawanej sprawy istotnym jest przede wszystkim to, że w aktach sprawy znajduje się kserokopia postanowienia Sądu Rejonowego [...] z siedzibą w Ś., [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 8 sierpnia 2013 r., z którego wynika, iż sąd z urzędu wykreślił ze składu zarządu P.-C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. M. K. S.. Ubocznie należy wskazać, że wobec faktu, iż w przedmiotowej sprawie pojawiły się wątpliwości dotyczące reprezentacji skarżącej spółki została ona na późniejszym etapie postępowania wezwana do wykazania aktualnego sposobu reprezentacji poprzez złożenia odpisu KRS. Z przedłożonego odpisu KRS wynika, że M. S. nie jest osobą wchodzącą w skład zarządu jako organu uprawnionego do reprezentacji spółki. Podrubryka dotycząca danych osób wchodzących w skład organu nie zawierała żadnych wpisów. Wobec powyższego zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro przedmiotowe zażalenie zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną do reprezentacji skarżącej spółki należało je odrzucić. Powyższe rozważania można odpowiednio zastosować do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia przez osobę nieuprawnioną do reprezentacji podmiotu w imieniu którego czynność jest dokonywana. Ponadto należy zauważyć, iż przesyłka zawierająca postanowienie WSA w Lublinie z dnia 10 października 2013 r. zostało odebrane przez M. S. (tj. osobę która w tym czasie nie była uprawniona do reprezentacji strony skarżącej) w takiej sytuacji doręczenie uznać należało za wadliwe, a zatem rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie było możliwe, albowiem wadliwe doręczenie postanowienia oznacza, iż nie rozpoczął się bieg terminu do jego wniesienia i tym samym nie było możliwości rozpatrzenia wniosku o jego przywrócenie. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.