I SA/Lu 76/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 grudnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku rolnego za lata 1998-2004 oraz odsetek za zwłokę postanawia: - odrzucić skargę W dniu 22 lutego 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] uchylającą w całości decyzję Wójta Gminy z dnia [...]. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku rolnego za lata 1998-2004 oraz odsetek za zwłokę w kwocie [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pismem z dnia 23 lutego 2005r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w kwocie [...], w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez skarżącego w dniu 2 marca 2005r. Wpis od skargi nie został uiszczony. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.220§1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr153, poz.1270 z późn. zm/ Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania a w przypadku skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazano na wstępie skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 2 marca 2005r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 9 marca 2005r. i jak wynika z akt sprawy do dnia 9 marca 2005r. nie został uiszczony. Wobec powyższego i na podstawie art.220§3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji.