I SA/Lu 764/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych postanawia : przyznać M. S. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Jednocześnie ze skargą strona skarżąca złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy, zaznaczając w nim, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Na wezwanie referendarza sądowego strona przedłożyła dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W oparciu o dane zawarte w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych dokumentach stwierdzić należy, że strona skarżąca wykazała istnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu należącym do jej matki (oświadczenie skarżącej z 10 listopada 2010 r.). Jedynym źródłem utrzymania strony jest wynagrodzenie za pracę w kwocie [...] zł brutto ([...] zł netto). Wynagrodzenie skarżącej jest obciążone potrąceniami komorniczymi – w miesiącu październiku 2010 r. była to kwota [...] zł (oświadczenie skarżącej z 10 listopada 2010 r.). Skarżąca wykazała, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych oszczędności, posiada natomiast samochód osobowy marki [...], obciążony kredytem oraz [...] % udziałów w P.-C. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. (oświadczenie skarżącej z 5 listopada 2010 r.). Spółka ta nie prowadzi czynnej działalności gospodarczej, w związku z czym nie przynosi dochodów. W stosunku do posiadanych przez skarżącą udziałów w w/w spółce zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne na podstawie zajęcia komornika sądowego z dnia [...] (wg. dokumentów dołączonych do pisma z 19 grudnia 2010r.). Natomiast działalność gospodarcza prowadzona pod firmą F. C. M. S. została zawieszona w czerwcu 2010r. (oświadczenie skarżącej z 5 listopada 2010 r.). Strona podniosła również, że zaciągnięte kredyty (kredyt w banku [...] na prowadzenie działalności gospodarczej, jak również kredyt samochodowy w [...]) nie są obecnie spłacane z powodu braku środków pieniężnych. Skarżąca wykazała, że część wynagrodzenia pozostała dokonaniu potrąceń komorniczych (wg. załączonego do pisma skarżącej z 10 listopada 2010 r. paska wynagrodzenia za miesiąc październik 2010 r. kwota do wypłaty wyniosła [...] zł), jest w całości przeznaczana na koszty utrzymania koniecznego, w tym wydatki na wyżywienie – [...] zł; telefon – [...] zł; Internet – [...] zł; koszty paliwa – [...] zł. Natomiast w kosztach utrzymania mieszkania, w którym zamieszkuje (należy do nich opłata za czynsz – [...] zł oraz opłaty za energię elektryczną i gaz) skarżącej pomaga rodzina. Biorąc pod uwagę sytuację materialną strony (niski realny dochód skarżącej, brak wolnych środków pieniężnych po opłaceniu koniecznych kosztów utrzymania, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania /z uwagi na zajęcie posiadanych udziałów w spółce/), uznać należy, że uiszczenie kosztów sądowych nastąpiłoby z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla strony. Z wymienionych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.