I SA/Lu 764/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.W. przy udziale L. W., J. N., M. Z., D. Ś., A. W., G. Ł., A. M., J. N., R. N., B. S., S. W. i S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r. p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. W dniu [..] , T. W. wniósł za pośrednictwem właściwego organu do tut. Sądu skargę zatytułowaną "Odwołanie" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [..], wydaną na skutek odwołania T. W. od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [..], ustalającej L. W., J. N., M. Z., D. Ś., A.W., G. Ł., A. M., J. N., R. N., B. S., S. W. i S.W. łączne zobowiązanie pieniężne na 2011 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 19 lipca 2013 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: wskazanie adresów wymienionych uczestników postępowania; nadesłania 12 odpisów skarg poświadczonych za zgodność z oryginałem; podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 25 lipca 2013 r. W terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący złożył pismo procesowe w którym wskazał adresy zamieszkania uczestników postępowania oraz 12 kserokopii skargi (nie poświadczonych za zgodność z oryginałem). Wyjaśniał, iż kwota jaką uiściłby za poświadczenie za zgodność z oryginałem u notariusza przekracza jego możliwości finansowe. Nadto argumentował jak w skardze. Nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 47 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Zgodnie z art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów skarg, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wskazanie adresów uczestników postępowania zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 lipca 2013 r. W stosownym terminie skarżący wskazał jedynie adresy uczestników postępowania i załączył 12 kserokopii skarg nie poświadczonych za zgodność z oryginałem. Nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. Należy wskazać, iż istotą odpisu, jak przyjmuje się w doktrynie i praktyce, jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma, bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem lub jej pełnomocnik. Mając na uwadze powyższe i dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zgodnie z którą sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, wobec nie podania przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia i nie złożenia uwierzytelnionych odpisów skargi, należało skargę odrzucić.