I SA/Lu 764/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011r. postanawia - odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2013r. (k-19-21 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011r. Powyższe postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 19.08.2013r. wraz z pouczeniem o terminie i trybie jego zaskarżenia oraz wymogach skargi kasacyjnej (k-24, 38). W dniu 20.08.2013r. T. W. wniósł pismo nazwane skargą kasacyjną, które sam sporządził, a w treści którego wyjaśnił między innymi, że nie stać go na opłacenie "doradcy podatkowego, notariusza lub adwokata"(k-47-50). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od postanowienia kończącego postępowanie przed sądem I instancji, zatem także od postanowienia o odrzuceniu skargi, przysługuje skarga kasacyjna, zaś wymogi skargi kasacyjnej co do formy, treści oraz trybu i terminu wniesienia określone zostały w art.174 i nast. p.p.s.a. W szczególności, z art.175 § 1-3 p.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez: - adwokata lub radcę prawnego, - doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami lub rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej, a powyższych wymogów nie stosuje się jedynie, gdy skargę kasacyjną wnosi sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarżący nie jest żadną z osób wymienionych jako uprawnione do sporządzenia skargi kasacyjne w przywołanym wyżej przepisie. Zatem wniesione przez niego w dniu 20.08.2013r. pismo, nazwane skargą kasacyjną, nie spełnia wymogów skargi kasacyjnej. Tak sporządzona skarga kasacyjne podlega odrzuceniu na postawie art.178 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, a w związku z twierdzeniami zawartymi w piśmie z dnia 20.08.2013r., wyjaśnić skarżącemu należy, iż: - pouczenie, które zostało doręczone skarżącemu wraz z odpisem postanowienia z dnia 7 sierpnia 2013r., zawiera w pkt 2 informację, jaki podmiot może skutecznie sporządzić skargę kasacyjną i z informacji tej nie wynika, aby skargę kasacyjną w sprawie niniejszej mógł sporządzić sam skarżący lub na przykład notariusz, - w pkt 3 pouczenia, o którym mowa wyżej, jasno wyjaśniono, że strona może wystąpić do sądu o przyznanie jej prawa pomocy, w szczególności obejmującego ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego; podobna informacja znajduje się w pkt 2 pouczenia doręczonego skarżącemu w dniu 25.07.2013r. wraz z wezwaniem do usunięcia braków skargi; - z żadnych pism, w tym pouczeń, doręczanych przez sąd skarżącemu nie wynika, aby poświadczenia odpisów pism za zgodność z oryginałem miał dokonywać notariusz; uwierzytelnienia (poświadczenia za zgodność z oryginałem) odpisów winna, co do zasady, dokonać sama strona (por.: art.47 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz pkt 2 pouczenia z dnia 22.07.2013r.). Nadto wyjaśnić należy, że odrzucenie skargi kasacyjnej z dnia 20.08.2013r., sporządzonej przez skarżącego, nie stanowi, samo w sobie, przeszkody do wniesienia w sprawie niniejszej skargi kasacyjnej, która odpowiadać będzie wszystkim wymogom prawa. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.