I SA/Lu 764/19
PostanowienieWSA w Lublinie2020-02-20
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego, która nie została podpisana przez stronę lub jej pełnomocnika, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego, która nie została podpisana przez stronę lub jej pełnomocnika, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA. Brak podpisu strony lub jej pełnomocnika stanowi istotny wymóg formalny pisma procesowego, którego nieuzupełnienie skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Strona skarżąca M. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie opisu i oszacowania nieruchomości. Skarga została podpisana przez radcę prawnego, jednakże z przedłożonego pełnomocnictwa nie wynikało umocowanie do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym. W związku z tym pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków, a następnie strona skarżąca do podpisania skargi. Strona skarżąca nie ustosunkowała się do wezwań.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu uiszczony wpis od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opisu i oszacowania nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. M. [...] zł /[...]/ tytułem uiszczonego wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa.
M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie opisu i oszacowania nieruchomości. Wraz ze skargą wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Skarga w rozpatrywanej sprawie została podpisana przez radcę prawnego A. B.. Ponieważ z nadesłanego pełnomocnictwa nie wynikało umocowanie pełnomocnika do reprezentowania strony przez sądem administracyjnym, pełnomocnik został wezwany do nadesłania stosownego pełnomocnictwa procesowego, z którego takie umocowanie będzie wynikało.
W związku z nieuzupełnieniem braków pełnomocnictwa przez pełnomocnika podpisanego pod skargą, tutejszy sąd pominął jego udział w sprawie (zarządzenie z 16 stycznia 2020 r. – k.22) oraz wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do podpisania skargi, wraz ze stosownym pouczeniem, zostało doręczone skarżącemu w sposób prawem przewidziany w dniu 29 stycznia 2020 r.
Do wezwania skarżący nie ustosunkował się w żaden sposób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze z.), dalej zwanej p.p.s.a., jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Ponieważ, z uwagi na nienadesłanie stosownego pełnomocnictwa, Sąd pominął udział pełnomocnika w sprawie niniejszej, skarżący został wezwany do podpisania skargi, a siedmiodniowy termin przysługujący na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 5 lutego 2020 r.
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę niepodpisaną.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
Orzeczenie o zwrocie skarżącemu z urzędu uiszczonego przez niego wpisu od skargi uzasadniał art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło