I SA/Lu 766/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. i S. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. C. i S. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia : przyznać J. i S. małżonkom C. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący, w terminie do jego opłacenia, nadesłali pismo z wnioskiem o zwolnienie od tej opłaty. Skarżący wezwani do złożenia wniosków o prawo pomocy na urzędowych formularzach, w terminie nadesłali wypełnione urzędowe formularze wniosków zaznaczając w nich, iż domagają się całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłali dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z unormowaniem art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W oparciu o przedstawioną w urzędowych formularzach wniosków o przyznanie prawa pomocy oraz wynikającą z nadesłanych dokumentów, sytuację materialną i rodzinną strony skarżącej, uznać należy, że żądanie przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący pozostają ze sobą w związku małżeńskim i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z trojgiem uczących się dzieci. W skład majątku rodziny wchodzi udział w [...] części domu o pow. [...] m2 (oświadczenie skarżącej zawarte w piśmie z 10 listopada 2010r.) oraz nieruchomość rolna o pow. [...] ha fiz., co stanowi [...] ha przel. (zaświadczenie Urzędu Gminy [...] z [...]). Poza tym majątkiem nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Głównym źródłem utrzymania rodziny jest posiadane gospodarstwo rolne. Podstawą obliczenia dochodu z gospodarstwa rolnego jest art. 4 i art. 18 ustawy z 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r., Nr 136, poz. 969) w związku z obwieszczeniem Prezesa GUS z 22 września 2010r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2009r. (MP Nr 68, poz. 858), zgodnie z którym dochód ten wynosi 1.908 zł. Zatem miesięczny dochód rodziny z gospodarstwa rolnego obliczony na podstawie przywołanych przepisów wynosi [...] zł miesięcznie ([...] ha przel. x 1.908 zł = [...] /dochód roczny/ : 12 miesięcy = [...] zł). Do dochodu rodziny należy również doliczyć pomoc finansową ze środków pomocy społecznej, otrzymywaną przez skarżących w związku z trudną sytuacją materialną rodziny. Jak wynika z decyzji Wójta Gminy [...] z [...], skarżący pobierają zasiłki rodzinne na troje dzieci oraz dodatki do tych zasiłków w łącznej kwocie [...] zł miesięcznie. Zatem łączny miesięczny dochód rodziny wynosi [...] zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie stanowi kwotę [...] zł. Biorąc powyższe pod uwagę (niski dochód w przeliczeniu na członka rodziny, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania, korzystanie ze środków pomocy społecznej), stwierdzić należy, że skarżący nie są w stanie wygospodarować środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełniona zatem została przesłanka przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.