I SA/Lu 769/11

PostanowienieWSA w Lublinie2012-04-26

Skład orzekający: Halina Chitrosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wysokość zobowiązania podatkowego jest wystarczającym uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji?
Ratio decidendi
Wysokość zobowiązania podatkowego sama w sobie nie stanowi wystarczającego uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący musi uprawdopodobnić istnienie zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący S. F. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe. Do skargi dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go jedynie wysokością kwoty należności podatkowej. Sąd administracyjny rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Lublin, dnia 26 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 30 października 2011 r. S. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] wydaną w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został uzasadniony wysokością kwoty należności podatkowej objętej przedmiotowym postępowaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. Nr 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl. – Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Jak wskazano na wstępie skarżący wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnił w sposób umożliwiający Sadowi ocenę istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, wskazując jedynie na wysokość zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło