I SA/Lu 77/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 26 marca 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone do rąk pełnomocnika do doręczeń A. Z. w dniu 16 kwietnia 2014 r., lecz brak nie został uzupełniony w wymaganym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że niewskazanie przez skarżącego w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wartości przedmiotu zaskarżenia stanowiło brak formalny skargi. Strona zobowiązana była usunąć wskazany brak formalny w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do czego została zobligowana stosownym wezwaniem. Jak zaznaczono powyżej niniejsze wezwanie pełnomocnik do doręczeń wskazany przez skarżącego odebrał w dniu 16 kwietnia 2014 r., a zatem termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 23 kwietnia 2014 r. Pomimo wezwania, skarżący nie wskazał w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 23 kwietnia 2014 r., wartości przedmiotu zaskarżenia, a zatem skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.