I SA/Lu 773/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2016 r. dotyczące odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skardze na to postanowienie strona wniosła między innymi o wstrzymanie jego wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (...). Jednakże należy mieć na uwadze, że wniosek taki dotyczyć może jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; jak również postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn.. akt II FZ 580/05, niepubl.). Podzielając powyższe poglądy judykatury i orzecznictwa, podnieść należy, że przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Jest to zaś rodzaj aktu prawnego, który nie nadał stronie ani uprawnień, ani nie określił obowiązków o charakterze prawno – materialnym takich, które mogłyby być realizowane w drodze egzekucji. Zaskarżone postanowienie jest rozstrzygnięciem procesowym i nie ma przymiotu wykonalności. Nie rodzi ono żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków nadających się do wykonania. Innymi słowy rozstrzygnięcie to nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak przymiotu wykonalności czyni zbędnym i w istocie uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania. Tym samym wniosek strony o wstrzymanie wykonania wymienionego postanowienia nie mógł zostać uwzględniony. Ze wskazanej przyczyny Sąd oddalił wniosek skarżącej na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.,