I SA/Lu 774/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r. pełnomocnik skarżącej A.D. wnioskował również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie pełnomocnika, wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody, gdyż skarżąca jest rolnikiem, a jej dochody są ściśle uzależnione od zbiorów z użytkowanych przez nią gruntów rolnych. Ze względu na prowadzone postępowania podatkowe w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz nieuiszczonych zaliczek z tytułu podatku dochodowego, dokonano zajęć egzekucyjnych rachunku bankowego skarżącej w kwocie ponad 30.000 zł. W tym stanie faktycznym skarżąca pozbawiona została środków finansowych niezbędnych do utrzymania oraz pokrycia kosztów prowadzenia własnego gospodarstwa rolnego. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że łączna kwota obciążeń podatkowych za okres od 2006 do 2010 roku wynosi wraz z odsetkami ponad 132.000 zł i zapłata takiej sumy ograniczy w sposób znaczący jej płynność finansową, co będzie skutkowało brakiem możliwości realizowania w sposób terminowy swoich zobowiązań. W ocenie pełnomocnika, wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej w sytuacji, gdy wykazano podstawy do jej uchylenia, zagwarantuje, że obowiązek nałożony tą decyzją poddany nadzorowi sądowoadministracyjnemu, będzie zgodny z przepisami prawa, a poza tym stanowić będzie ochronę interesu publicznego, gdyż pozwoli uniknąć konieczności poniesienia przez Skarb Państwa kosztów postępowania egzekucyjnego, przeprowadzonego na podstawie uchylonej decyzji, ponieważ stronę obciążają tylko te koszty, które wynikają z jej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego rozpatrzenia i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "ppsa". Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie przez stronę, że wykonanie decyzji stwarza zaistnienie realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku ma wskazywać konkretne okoliczności, świadczące o spełnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji tak, aby Sąd miał możliwość ich oceny. W ocenie Sądu, okoliczności podane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniają stanowiska, że wskazane w art. 61 § 3 ppsa przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie w sprawie niniejszej zaistniały. Nie zostały one bowiem poparte żadnymi dowodami. W ocenie Sądu, sam fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego, zajęcia rachunku bankowego, czy też wysokiej łącznej kwoty zobowiązań nie świadczą jeszcze o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy zatem wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Skarżąca nie wykazała zaś, czy (a jeśli tak to w jaki sposób) podjęte przez organ czynności egzekucyjne wpływają na jej sytuację majątkową i jak ta sytuacja się przedstawia. Skarżąca nie przedstawiła żadnej dokumentacji źródłowej na tę okoliczność. Nie udokumentowała swoich twierdzeń, że egzekucja z rachunku bankowego pozbawiła ją środków finansowych niezbędnych do utrzymania. Zważyć należy, że w sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest, w świetle regulacji art. 61 § 3 ppsa, wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. W niniejszej sprawie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne (tu wartość przedmiotu zaskarżenia - [...]), które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza - w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi - zwrot należności z odsetkami. Samo natomiast ogólnikowe stwierdzenie, stanowiące w istocie powtórzenie brzmienia przepisu, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody po stronie skarżącej, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji.