I SA/Lu 775/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia - na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; postanawia: przyznać I.D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. I.D. w związku ze złożoną skargą złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z uzasadnienia wniosku wynika, iż wnioskodawca utrzymuje się z renty KRUS, która wyniku egzekucji skarbowej wynosi [...] zł netto. Żona wnioskodawcy obecnie nie uzyskuje żadnego dochodu (oczekuje na komisję lekarską KRUS). Studiujący syn wnioskodawcy aktualnie również nie uzyskuje żadnych dochodów (zawiesił działalność gospodarczą). Wszystkie nieruchomości (dom o powierzchni [...] m2, grunty o powierzchni [...] ha, budynki gospodarcze) wspólnego gospodarstwa domowego należą do syna wnioskodawcy. Do syna wnioskodawcy należą również przedmioty wartościowe o wartości powyżej 3000 euro tj. samochód ciężarowy m-ki [...], rok prod. - [...] r., samochód osobowy m-ki [...], rok prod. - [...] r. oraz samochód dostawczy [...] m-ki [...]. Do żony wnioskodawcy należy także samochód osobowy m-ki [...]. Wszystkie ww. pojazdy są zajęte przez organy podatkowe. Do wniosku skarżący załączył dowód wypłaty swojej emerytury, decyzję o przyznaniu jego żonie zasiłku chorobowego tylko do dnia 31 października 2009 r. oraz decyzję o zawieszeniu działalności gospodarczej przez syna skarżącego. Z punktu widzenia oceny możliwości ponoszenia przez wnioskodawcę kosztów sądowych istotne jest, iż łącznie z niniejszą jest 10 spraw, w których skarżący wniósł skargę do tut. sądu administracyjnego. Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, co następuje: Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie, o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Wnioskodawca wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 ppsa. W ocenie referendarza sądowego przedstawione przez stronę skarżącą oświadczenie na okoliczność obecnej sytuacji finansowej oraz załączone dokumenty dają podstawy do przyjęcia, iż wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść obecnych kosztów postępowania - na które składają się kwota wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł, a także pozostałych kosztów sądowych - które mogą ale nie muszą wystąpić tzn. ewentualna opłata kancelaryjna w wysokości 100 zł za odpis wyroku z uzasadnieniem oraz potencjalny wpis od skargi kasacyjnej, który wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej jednak niż 100 zł - bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa postanowiono jak w sentencji.