I SA/Lu 778/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Halina Chitrosz, WSA Małgorzata Fita, Protokolant Referent stażysta Paulina Zając, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary porządkowej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić A. S.A. w W. kwotę [...] zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nałożenia na "A" z siedzibą w W. kary porządkowej. Z uzasadnienia powyższego postanowienia oraz akt sprawy wynika, iż w związku ze złożeniem przez "A" korekty deklaracji na podatek od nieruchomości za 2009r., którą wyłączyła z deklarowanej pierwotnie wartości budowli stanowiących podstawę opodatkowania tym podatkiem wartość linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej, postanowieniem z dnia [...] organ I instancji wszczął z urzędu postępowania w sprawie podatku od nieruchomości "A" za 2009r. W ramach tego postępowania, pismem z dnia [...] wezwał stronę, na podstawie art.155 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm./, zwanej dalej "o.p.", do złożenia informacji o wartości budowli będących w posiadaniu strony usytuowanych na terenie gminy L. z uwzględnieniem wartości linii kablowych na dzień 1.01.2009r., tabeli amortyzacji środków trwałych /do wglądu/ i protokołów obmiaru poszczególnych budynków /z uwzględnieniem wysokości kondygnacji/ usytuowanych w L., a będących w posiadaniu strony oraz do podania miejsca położenia tych budynków. W piśmie wskazano, iż wezwania winno być wykonane w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia oraz że niezastosowanie się do wezwania zagrożone jest karą porządkową przewidzianą w art.262 o.p. Pismem z dnia [...] odmówiła wykonania wezwania, o którym mowa wyżej, zaś pismem z dnia [...] odmówiła wykonania ponownego wezwania z dnia [...], o analogicznej treści. Wskazując na bezzasadność odmowy złożenia wyjaśnień niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy podatku od nieruchomości "A" za 2009r. i wyjaśniając, że odmienne stanowisko strony w kwestii opodatkowania linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej tym podatkiem nie upoważnia do niezastosowania się do wezwania organu, postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta nałożył na "A" karę porządkową w kwocie zł 2600,00 na podstawie art.262 § 1 pkt 2 o.p. W zażaleniu strona podniosła, że nieudzielenie żądanych przez organ I instancji wyjaśnień nie stanowi żadnego z wymienionych w art.262 § 1 o.p. zdarzeń skutkujących nałożeniem kary porządkowej, w szczególności nie stanowi czynu, o którym mowa w art.262 § 1 pkt 2 o.p. Nadto stwierdziła, że strona postępowania podatkowego nie ma obowiązku przedstawienia dowodów znajdujących się w jej posiadaniu nawet na wezwanie organu podatkowego. Zarzuciła również, że organ I instancji nie wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia powodów nałożenia kary w maksymalnej wysokości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do uwzględnienia zażalenia. Wskazało w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, odwołując się do treści art.155 § 1 o.p. i art.262 § 1 pkt 2 o.p. oraz odnoszących się do wykładni tych przepisów i zasad ich stosowania poglądów prawnych wyrażanych w orzeczeniach sądów administracyjnych, a także do regulacji prawnych zawartych w art.122, art.180 § 1, ar.187 § 1 i art.191 o.p., że zakres żądanych przez organ I instancji informacji kwalifikuje się jako udzielenie wyjaśnień, a zarazem wyjaśnienia te są niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego i rozstrzygnięcia sprawy, natomiast wezwanie do przedłożenia dokumentów /tabele amortyzacji, protokoły obmiaru budynków/ należy zakwalifikować jako zobowiązanie strony do wzięcia udziału w czynności – złożeniu dokumentów, które są niezbędne do wyjaśnienia sprawy. Zatem odmowa udzielenia wyjaśnień i przedstawienia dokumentów była nieuzasadniona. Odnosząc się do kwestii wysokości kary porządkowej organ wyjaśnił, że należy ją uznać za uzasadnioną, biorąc pod uwagę zagrożenie zaniżenia zobowiązania podatkowego o znaczną kwotę, fakt, że żądane informacje i dokumenty dotyczą podstawowych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a znajdują się one tylko w posiadaniu podatnika, niezastosowanie się przez stronę także do ponownego wezwania oraz dobrą kondycję finansową strony. W skardze wniesionej na powyższe postanowienia "A" wniosła o jego uchylenie, a także o uchylenie utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji. Zarzuciła wydanie postanowień z naruszeniem art.262 § 1 pkt 2 w związku z art.155 § 1, art.159 § 1, art.122, art.180 § 1, art.187 § 1 i art.191 o.p. W uzasadnieniu skargi strona potrzymała, co do zasady, stanowisko prezentowane w toku postępowania, w tym w zażaleniu na postanowienie organu I instancji w przedmiocie nałożenia kary porządkowej, rozbudowując argumentację z powołaniem się na poglądy wyrażane w orzeczeniach sądów administracyjnych i literaturze przedmiotu. Podniosła ponadto, że skierowane do niej wezwania nie spełniały wszystkich wymogów ustawowych przewidzianych w art.159 § 1 o.p. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia [...] /sygn.akt I SA/Lu 120/11/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej "A" , w której kwestionowana była zgodność art.262 § 1 pkt 2 w związku z art.155 § 1 o.p. z art.2 w związku z art.64 ust.1 i 3 w związku z art.31 ust.3 w związku z art.32 ust.1 w związku z art.20 oraz art.22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 grudnia 2011r. zawieszone postępowanie zostało podjęte. Pismem z dnia [...] skarżąca "A", działająca przez pełnomocnika, cofnęła skargę wszczynającą postępowanie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej. Zgodnie z art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd za wyjątkiem przypadków, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności /wówczas sąd uzna je za niedopuszczalne/. Skuteczne cofnięcie skargi powoduje – stosownie do art.161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - umorzenie postępowania. Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w sprawie niniejszej nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art.60 p.p.s.a. Zatem, na podstawie art.161 § 1 pkt 1 ppsa, postępowanie należało umorzyć. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi w kwocie zł 100,00 znajduje uzasadnienie w art.232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.