I SA/Lu 78/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009r. postanawia - odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 kwietnia 2014r. wezwano skarżącego M. M. do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi z dnia 21 grudnia 2013r. (data pisma) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009r., przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie przesłano wskazanemu przez skarżącego pełnomocnikowi do doręczeń. Jak wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki, wezwanie zostało doręczone adresatowi - wskazanemu przez skarżącego pełnomocnikowi do doręczeń - w dniu 7 kwietnia 2014r. (k. 20). W dniu 17 kwietnia 2014r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo skarżącego, w którym nie wskazał on wartości przedmiotu zaskarżenia, lecz wyjaśnił, że w sprawie nie chodzi o wartość sporu, ale o interpretacje prawne. Ponadto wyraził pogląd, że siedmiodniowy termin na usunięcie braków formalnych skargi jest niestosowny w sytuacji, gdy osoba odbierająca korespondencję w Polsce musi ją wysłać do Francji i wniósł o wydłużenie terminu do 30 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Art.215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z art.230 § 2 p.p.s.a., jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art.231 p.p.s.a.). Niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie pismu prawidłowego biegu. W takiej sytuacji nie jest bowiem możliwe ustalenie wpisu od skargi (art.231 zdanie pierwsze p.p.s.a.), uiszczenie zaś wpisu warunkuje rozpoznanie sprawy (art.220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Art.58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi przy tym, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych Jak wskazano wyżej, skarżący wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia z pouczeniem, że niewykonanie wezwania w zakreślonym terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca to wezwanie została doręczona w dniu 7 kwietnia 2014r. ustanowionemu przez skarżącego pełnomocnikowi do doręczeń. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 14 kwietnia 2014r. W terminie tym brak skargi nie został usunięty. Zatem, stosownie do art.58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. W związku z wniesieniem przez skarżącego pisma z dnia 11.04.2014r. (data pisma; data wpływu do Sądu - 17.04.2014r.), będącego odpowiedzią na wezwanie, o którym mowa wyżej, wyjaśnić należy, że - wbrew poglądowi wyrażonemu w tym piśmie - w sprawie niniejszej występuje przedmiot zaskarżenia. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego skarżącego w podatku od nieruchomości za 2009r. Zatem skarżący kwestionuje legalność obciążenia go określoną co do kwoty należnością podatkową, mającą charakter pieniężny (por. np.: postanowienie NSA z dnia 2.04.2012r., sygn..akt II FZ 277/12). Zakres zaś sporu, w szczególności formułowane w skardze zarzuty determinują ustalenie, czy kwestionowana jest cała kwota podatku wynikająca z zaskarżonej decyzji, czy jej część. Ponadto wyjaśnić należy, że zgodnie z art.83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, ten zaś stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Ponadto, zgodnie z § 3 powołanego artykułu, oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skoro zatem wezwanie do usunięcia braku skargi doręczone zostało skarżącemu (dokładnie – jego pełnomocnikowi do doręczeń ustanowionemu stosownie do art.299 § 1 i 2 p.p.s.a.) w dniu 7.04.2014r., to ostatnim dniem 7 dniowego terminu do usunięcia braku skargi był dzień 14.04.2014r. i w tym dniu pismo winno było być wniesione w siedzibie Sądu, ewentualnie – zgodnie z art.83 § 3 p.p.s.a. – oddane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym. Natomiast pismo skarżącego nadane zostało w dniu 11.04.2014r. w placówce francuskiego operatora pocztowego, do siedziby Sądu dotarło zaś w dniu 17.04.2014r., a więc po upływie wskazanego terminu. Przedłużenie terminu do usunięcia braku skargi nie mogło nastąpić, gdyż termin ten jest terminem ustawowym i art.84 p.p.s.a. nie ma do niego zastosowania. Negatywne dla strony skutki uchybienia terminu ustawowego mogą być zniesione przy wykorzystaniu instytucji przewrócenia terminu regulowanej w art.86 i nast. p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono, jak na wstępie.