I SA/Lu 787/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2001 r. - w zakresie wniosku o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu. postanawia: - przyznać radcy prawnemu S. F. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy), w tym VAT, tytułem wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu. Wyrokiem z dnia 19 maja 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...]. W dniu 22 lipca 2010 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej – w osobie radcy prawnego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, iż w niniejszej sprawie opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części oraz dołączył dowód nadania przedmiotowej opinii na adres skarżącej. W dniu 29 lipca 2010 r., na wezwanie sądu, pełnomocnik złożył opinię prawną w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wprawdzie wynagrodzenie, według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, jednak – jak wynika z art.223 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych (tekst jedn. z 2010 r., Nr 10, poz. 65 ze zm.) - koszty te ponosi Skarb Państwa. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, o których mowa wyżej, określają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm) – zwanego dalej rozporządzeniem. W myśl § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna lub sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie ze skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawki minimalne wynoszą 240 zł. Natomiast stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu opłaty sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§2 ust. 3 rozporządzenia). Z tych względów pełnomocnikowi skarżącej zostało przyznane wynagrodzenie w kwocie 120 zł powiększone o należny podatek VAT (22%), wynoszące łącznie kwotę 146, 40 zł. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.