I SA/Lu 798/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Chitrosz –Roicka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie M. M. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydanego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Wniosek ten nie został w żaden sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy jednak zaskarżony akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy takiego wykonania wymaga. Nie kwalifikują się do tak rozumianego wykonania te spośród nich, które dla sprowadzenia określonego w nich stanu prawnego lub faktycznego nie wymagają żadnych dodatkowych czynności uprawnionych podmiotów. Problem wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Odnosząc powyższe do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uznać należy, że nie może ono zostać wstrzymane, bowiem akt ten nie posiada przymiotu wykonalności. Nie nakazuje on stronie wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. Zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania, gdyż jego wydanie nie obliguje do żadnego działania czy zaniechania zarówno dla skarżącego, jak również dla innych podmiotów. W konsekwencji nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonego postanowienia. Innymi słowy postanowienie o niedopuszczalności zażalenia nie może być przymusowo wykonane, ze względu na swój charakter, nie wywołuje bowiem bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.