I SA/Lu 802/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń 2009r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2009r. skarżąca, działająca przez pełnomocnika, wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku stwierdziła, że istnieją uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji przy uwzględnieniu argumentów wskazanych w skardze, a ponadto że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie wyrządzeniem znacznej szkody, gdyż jest ona rolnikiem, jej dochody są ściśle uzależnione od zbiorów z użytkowanych przez nią gruntów rolnych, a ze względu na prowadzone postępowania podatkowe w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz nieuiszczonych zaliczek z tytułu podatku dochodowego dokonano zajęć egzekucyjnych jej rachunku bankowego w kwocie ponad 30.000 zł, co pozbawiło ją środków finansowych niezbędnych do utrzymania oraz pokrycia kosztów prowadzenia własnego gospodarstwa rolnego. Podniosła, że łączna kwota wynikających z decyzji obciążeń podatkowych za okres od 2006 do 2010 roku wynosi ponad 132000 zł (wraz z należnymi odsetkami) i zapłata takiej sumy ograniczy w sposób znaczący jej płynność finansową, co będzie skutkowało brakiem możliwości realizowania w sposób terminowy swoich zobowiązań. W takiej sytuacji nawet uwzględnienie skargi nie zniweczy negatywnych konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi sytuacje, w których szkoda będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, albo nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. np.: postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn.akt GZ 138/04). W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt, że skarżąca uważa zaskarżoną decyzję za wydaną z naruszeniem przepisów prawa, nie przesądza o istnieniu podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy mieć na uwadze, że rozpoznając wniosek w tym przedmiocie sąd nie bada zasadności skargi ani zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, gdyby zaś skarga okazała się zasadna i w związku z wykonaniem decyzji powstałaby nadpłata, to podlega ona zwrotowi wraz ze stosownymi odsetkami. Jeśli zaś chodzi o podniesione przez stronę argumenty natury ekonomiczno-finansowej, to stwierdzić należy, że wprawdzie pozbawienie strony, w związku z prowadzoną egzekucją należności pieniężnych, środków finansowych koniecznych dla jej własnego utrzymania lub utrzymania (zachowania) prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, w tym o charakterze rolniczym, może spowodować znaczną szkodę lub skutki trudne do odwrócenia, jednakże w sprawie niniejszej istnienie takiego niebezpieczeństwa nie zostało uprawdopodobnione. Sam fakt dokonania zajęć egzekucyjnych na kwotę około 30000,00 zł oraz konieczność zapłaty kwoty około 132000,00 zł nie świadczy o niebezpieczeństwie sprowadzenia na stronę znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, bowiem rzeczywiste konsekwencje takich zdarzeń uzależnione są także od innych czynników, w szczególności od ogólnej sytuacji finansowej i majątkowej strony, jej zdolności kredytowej itp. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.