I SA/Lu 815/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Kręcisz, Sędziowie WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Stażysta Paulina Zając, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Ł. G. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenie protestu - oddala skargę. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. pismem z dnia [...] 2010 r. (znak: [...]) poinformowała wnioskodawcę L. G. o odrzuceniu wniosku nr [...] o dofinansowanie projektu o numerze ewidencyjnym [...] pt. "Wzrost jakości obsługi klienta i konkurencyjności firmy na rynku krajowym oraz wprowadzenie nowej usługi on-line poprzez zakup innowacyjnego programu autorskiego [...] złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.2 RPO WL 2007-2013 złożonego w ramach konkursu 09/RPOWL/I.2/2009. Podstawą odrzucenia aplikacji było niespełnienie następujących kryteriów merytorycznych oceny techniczno - ekonomicznej: 1. "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający jego szczegółową ocenę"; 2. "Projekt jest wykonalny pod względem organizacyjnym i technicznym, tzn. ubiegający się o dofinansowanie posiada wystarczające zasoby techniczne, wiedzę oraz niezbędne decyzje administracyjne, umożliwiające realizację projektu zgodnie z proponowanym harmonogramem"; 3. Koszty kwalifikowalne są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów". Nie zgadzając się z powyższym, wnioskodawca złożył protest, w którym podważył zasadność dokonanej oceny i zwrócił się o przywrócenie wniosku do oceny merytorycznej. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości, na podstawie art. 30 b w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j. t. Dz. U. z 2009 r., Nr 157, poz. 1241 z późn. zm.) – uznała go za niezasadny w odniesieniu do braku spełnienia kryterium "Koszty kwalifikowalne są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów". Odnosząc się do zarzutów i wyjaśnień wnioskodawcy, objętych treścią protestu, AWP podała, że wnioskodawca legitymuje się aktualnie statusem mikroprzedsiębiorcy, co zgodnie z treścią Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art.87 i art. 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) oraz Wytycznych dla Wnioskodawców oznacza, że zatrudnia mniej niż 10 pracowników. Dodatkowo w ramach wskaźników rezultatu wnioskodawca założył utworzenie 6 nowych miejsc pracy, w związku z czym łączna ilość zatrudnionych w ramach przedsiębiorstwa nie przekroczy 15 osób. Wskazana wielkość zatrudnienia – w ocenie AWP – nie uzasadnia planowanych przez wnioskodawcę zakupów w postaci 32 szt. zestawów komputerowych wraz z oprogramowaniem, 24 szt. laptopów, 24 szt. drukarek przenośnych. Ponadto kwestia planowanego korzystania przez wnioskodawcę z usług "zewnętrznych agentów" oraz udostępnianie im "niezbędnego profesjonalnego sprzętu" zakupionego przy udziale środków pochodzących z dofinansowania budzi wątpliwości w świetle art. 57 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu spójności uchylającego Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu żaden podmiot nieuprawniony do dofinansowania w ramach konkretnego projektu nie może z niego uzyskać nieuzasadnionej korzyści. Pomoc, zgodnie z powołanym rozporządzeniem, przyznawana jest beneficjentowi, na realizację konkretnego projektu. AWP wskazała, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju definiuje projekt jako przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie, zawieranej między beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją pośredniczącą lub instytucją wdrażającą. Bardziej precyzyjną definicję obejmuje Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1083/2006. Przepis art. 2 pkt. 3 przywołanego Rozporządzenia stanowi, iż operacja (wyłoniona do dofinansowania w ramach danego programu operacyjnego) to "projekt lub grupa projektów wybranych przez instytucję zarządzającą danym programem operacyjnym lub na jej odpowiedzialność, zgodnie z kryteriami ustanowionymi przez komitet monitorujący i realizowanych przez jednego lub więcej beneficjentów, pozwalające na osiągnięcie celów osi priorytetowej, do której odnosi się ta operacja". W związku z powyższym AWP stwierdziła, że koszty kwalifikowalne projektu nie są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów, w związku z czym nie zostało spełnione jedno spośród kryteriów merytorycznych oceny techniczno – ekonomicznej, co spowodowało odrzucenie wniosku, bez dokonywania oceny strategicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rozstrzygnięcie protestu, L. G. wniósł o pozytywne jej rozpatrzenie oraz przywrócenie wniosku do oceny merytorycznej. Skarżący wywodził, iż projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający jego szczegółową ocenę. Stwierdził, iż zarzucana mu nieznajomość dokładnej lokalizacji nowych oddziałów tj. lokalizacji projektu jest bezpodstawna, gdyż opis lokalizacji projektu we wniosku o dofinansowanie oraz biznes planie został dokonany zgodnie z instrukcją jego wypełniania umieszczoną na stronie internetowej wvvw.lawp.pl, dodając, iż na dzień składania wniosku nie możliwe było określenie nazwy ulic, numerów domów i lokali, a według instrukcji nie było błędnym określeniem lokalizacji projektu poprzez oznaczenie miasta i określenie jego rejonu np. centrum. Jego zdaniem, zlokalizowanie zakupywanych środków trwałych w planowanych do utworzenia oddziałach absolutnie nie wpłynie w żaden sposób na niewykonalność projektu po względem technicznym i organizacyjnym, zaś fakt nie posiadania lokalu na dzień złożenia wniosku nie świadczy o braku gotowości realizacji projektu i nie jest podstawą ani argumentem przemawiającym, że z tegoż powodu projekt nie jest wykonalny. Odnośnie "kosztów kwalifikowanych", stwierdził, iż są one uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów. Wyjaśnił, że zakup 5kpl mebli, 32szt zestawów komputerowych z oprogramowaniem( 12 szt centrala, po 5 szt na oddział - 4 oddziały), 24 laptopów i drukarek przenośnych (8 szt centrala, po 4 szt na oddział - 4 oddziały) jest w pełni efektywny, racjonalny i niezbędny dla projektu, gdyż wprowadzane usługi będą wykonywane przy użyciu wszystkich powyższych urządzeń przez wykwalifikowaną obecną i nową kadrę pracowniczą, a także agentów współpracujących w ramach umowy agencyjnej. Skarżący wskazał, że firma planuje współpracować z liczbą od 15 do 25 agentów (docelowo 10 agentów na każdy oddział), stąd też taka zadeklarowana liczba urządzeń, niezbędnych do profesjonalnej obsługi klientów. Bez powyższych elementów inwestycji firma nie osiągnęłaby podstawowych celów projektu takich jak wzrost jakości usług i obsługi klienta, wzrost liczby klientów i dochodów firmy oraz wzrost konkurencyjności na rynku krajowym. W jego ocenie, jeśli według AWP, powyższe wydatki są niekwalifikowane, to podczas oceny formalnej powinien być wezwany do wyjaśnienia i ewentualnie poprawienia oraz umieszczenia części tych wydatków do kosztów niekwalifikowanych. Poprzez brak zawezwania do poprawy tegoż sugerowanego błędu, został pozbawiony prawa do jego uzupełnienia. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem AWP, która za niezasadne i niekwlifikowalne uznała koszty zakupu w/w urządzeń, skoro po projekcie zatrudnionych w jego firmie miało być max. 15 osób. Podkreślił, iż za pomocą powyższych środków trwałych usługi świadczyć będą zarówno pracownicy jak i agenci zewnętrzni, dodając, iż kwalifikowalność tych kosztów jest zgodna z dokumentacją konkursową i w żadnym dokumencie nie jest zakazane świadczenie usług przy ich użyciu na korzyść beneficjenta przez inne osoby związane inną umową niż o pracę. Powołując się nadto na Rozdział 6.1 "Wytycznych dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013", wywodził, iż w żadnych miejscu dokumentacji konkursowej nie ma informacji, że tylko pracownik (wchodzący w stan zatrudnienia firmy) może wykonywać na zakupionym sprzęcie wprowadzane usługi. Podkreślił tu w szczególności, że specyfika branży pośrednictwa finansowego poprzez swój charakter działalności i zasięg ogólnopolski wymusza stały i profesjonalny kontakt z klientem, a najefektywniejszym sposobem na to jest współpraca z zewnętrznymi agentami, których jednak należy wyposażyć w niezbędny profesjonalny sprzęt (właścicielem sprzętu pozostaje wnioskodawca), zaś korzyści z tytułu dofinansowania tych sprzętów uzyska jedynie beneficjent, który będzie jego właścicielem i będzie go amortyzował. Zdaniem skarżącego, ilość beneficjantów aplikujących o dofinansowanie oceniana powinna być (na podstawie dokumentów konkursowych) na podstawie części B wniosku o dofinansowanie, gdzie konkretnie wskazane jest, że jedynym beneficjentem jest jego firma tj. G. L. Europejskie Centrum Finansowe. Stąd też, Kryterium nr 3 "Koszty kwalifikowane są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów" zostało jak najbardziej spełnione, gdyż odnosi się bezpośrednio do wskaźników rezultatu (punkt E2 wniosku) oraz celów projektu (punkt E1 wniosku). Zakup powyższej ilości sprzętu jest niezbędny do zapewnienia wskaźników, czyli ulepszenia dotychczasowej usługi i wprowadzenia nowej, a także z punktu widzenia innowacyjności oraz realizacji celów projektu, czyli do dywersyfikacji działalności, zwiększenia liczby klientów, usług, jakości usług, obsługi klienta, dochodów i konkurencyjności firmy. Bez tych zakupów firma nie mogłaby rozszerzyć działalności na nowe rynki (województwa) i obsłużyć klientów z całej Polski (tak jak zakładają rezultaty i cele projektu). Zakup 24szt laptopów i 24szt drukarek przenośnych bezpośrednio wpłynie na wzrost konkurencyjności firmy i regionu poprzez zwiększenie liczby klientów i wykonywanych usług w wyniku wzrostu: jakości usług, jakości obsługi klientów, liczby klientów z obszaru całego kraju, jakości komunikacji z klientem oraz terminowości i szybkości usług. Bezpośrednio przyczyni się to do wprowadzenia innowacyjności (produktowa, procesowa i organizacyjna) oraz pełnego dostosowania oferty i warunków obsługi do potrzeb klientów (wygoda, pełne zapoznanie się klienta z usługami, informatyzacja komunikacji, wysoki standard obsługi i dokumentacji usługowej). W odpowiedzi na skargę, Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenie, a podtrzymując swoją dotychczasową argumentację, dodała, iż kwestia agentów zewnętrznych współpracujących z firmą skarżącego nie była objęta wnioskiem o dofinansowanie. Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / oraz art. 3 ( 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), w związku z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity - Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ) – zwanej dalej: "ustawą o z.p.p.r.", podkreślenia wymaga na wstępie, że na etapie skargi spór sprowadza się do kwestii związanej z niespełnieniem przez wniosek [...] kryterium "Koszty kwalifikowalne są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów". Kryterium "Koszty kwalifikowalne są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów" ocenia, czy wszystkie koszty wskazane jako kwalifikowane są niezbędne do realizacji celów projektu i czy są one racjonalne (optymalne pod względem ekonomicznym i technicznym) oraz efektywne ( zasada osiągnięcia najlepszego efektu przy możliwie najniższych kosztach). Nie może tu być zatem mowy o żadnych domniemaniach. Koszty musza się odnosić do pojęć określonych i czytelnych. Jak wynika z Wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach RPO WL na lata 2007-2013, wydanych w oparciu o Krajowe wytyczne dotyczące kwalifikowania wydatków w ramach Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013 na podstawie art. 56 ust. 4 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego ogólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, wydatek kwalifikowalny to wydatek lub koszt poniesiony przez beneficjenta w związku z realizacją projektu w ramach RPO WL, zgodnie z zasadami obowiązującymi w Wytycznych, który kwalifikuje się do refundacji (lub rozliczenia – w przypadku systemu zaliczkowego) ze środków przeznaczonych na realizację RPO w trybie określonym w umowie o dofinansowanie projektu. Na etapie oceny wniosku o dofinansowanie sprawdzeniu podlega potencjalna kwalifikowalność wydatków ujętych we wniosku. Ocena kwalifikowalności poniesionych wydatków dokonywana jest również podczas realizacji projektu, gdy beneficjent przedkłada kolejne wnioski o płatność. Wydatek jest kwalifikowalny jeżeli jest: - zgodny z postanowieniami Regionalnego Programu Operacyjnego WL, - został poniesiony w ramach projektu realizowanego z udziałem EFRR, - niezbędny do realizacji przedłożonego projektu. Wydatek musi być niezbędny dla realizacji celów projektu. Jest to podstawowa zasada kwalifikowalności wydatków w ramach Funduszy Strukturalnych. Wydatek, który jest niezbędny dla wdrażania i realizacji projektu, to wydatek, bez którego projekt nie mógłby zostać zrealizowany. - efektywny (tj. jeżeli zachowano zasadę osiągnięcia najlepszego efektu przy możliwie najniższych kosztach), - racjonalny (tj. wydatek potwierdzony przez fakturę przedstawioną do refundacji w ramach EFRR musi stanowić optymalny pod względem ekonomicznym i technicznym sposób wdrożenia i realizacji projektu. - rzetelnie udokumentowany i możliwy do zweryfikowania. Analiza treści pkt. C1c, jak i D1 oraz D2 Biznes Planu prowadzi do wniosku, że projekt byłby realizowany zarówno przy wykorzystaniu pracowników jak również w trybie on-line przez samych klientów. Z pkt. C4 Biznes Planu wynika, iż skarżący planuje nadto utworzenie 6 dodatkowych etatów ( 3 – menadżer klienta + 3 – specjalista ds. finansowych). Poza sporem pozostaje, iż wnioskodawca legitymuje się aktualnie statusem mikroprzedsiębiorcy ( por. pkt. B1 i C1 formularza wniosku ), co zgodnie z treścią załącznika Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art.87 i.88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) – Dz.UE z 2008r., L214/3 oraz Wytycznych dla Wnioskodawców oznacza, że zatrudnia mniej niż 10 pracowników. Art. 2 pkt. 3 Załącznika do tego aktu stanowi bowiem, że mikroprzedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów EUR. Jeżeli zatem w ramach wskaźników rezultatu wnioskodawca zakłada utworzenie 6 nowych miejsc pracy, to przy powyższym zastrzeżeniu wynikającym z w/w załącznika do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008, jest oczywiste, że aktualnie musi on zatrudniać mniej niż 10 osób. Tak więc łączna ilość zatrudnionych w ramach przedsiębiorstwa osób nie przekroczy liczby 15. Taką też wielkość zatrudnienia należało odnieść do planowanych przez wnioskodawcę zakupów w postaci 32 szt. zestawów komputerowych wraz z oprogramowaniem, 24 szt. laptopów, 24 szt. drukarek przenośnych. Rację ma AWP, kiedy w odpowiedzi na skargę zauważa, iż treść wniosku nr [...] nie wskazuje, by do realizacji projektu niezbędne było pozyskanie "zewnętrznych agentów", o - jak wskazuje skarga - nieustalonej liczbie (str. 3 skargi: wskazanie na planowaną współpracę z grupą od 15 do 25 agentów). Zwrócić należy uwagę, iż w pkt. C1b Biznes Planu, opisując dlaczego wybrano taki, a nie inny zakres inwestycji, skarżący wskazał, iż niezbędne jest stworzenie 6 nowych miejsc pracy. Ponadto w pkt. C5a oświadczył, że planowane do zakupu środki trwałe mają być zlokalizowane w Centrali, dotychczasowym Oddziale oraz trzech nowych oddziałach. Kwestia współpracy z "zewnętrznymi agentami" zatem pojawiła się po raz pierwszy dopiero w treści protestu. Nie była objęta wnioskiem, a tym samym nie podlegała żadnej ocenie ze strony AWP. W ocenie Sądu nie można postawić zarzutu, iż ocena wniosku o dofinansowanie nie uwzględniła specyfiki branży, albowiem to nie specyfika działalności leży u jej podstaw. Proces wyłaniania projektu do dofinansowania ma charakter sformalizowany, określony w szczególności treścią przepisów Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 ( Dz.UE z 2006r., L 210/25 ) oraz powołanego wyżej Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008. W świetle powoływanych regulacji, ocenie podlega projekt - w rozumieniu art. 2 pkt. 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 - składany za określonym wnioskiem. Mając na względzie oświadczenia wnioskodawcy zawarte w punktach formularza wniosku: - E1 –cele planowanego projektu; - E4 – opis planowanego projektu, a nadto w Biznes Planie, w punktach: - C1 ( opis projektu – potrzeby inwestycyjne ), - C4 (wzrost zatrudnienia ), - D1 ( miejsce na rynku w wyniku realizacji projektu ), - D2 ( dystrybucja i promocja ) za prawidłowe należy uznać stanowisko LAWP, że koszty kwalifikowalne, których dotyczy spór nie są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów. Jeśli bowiem wielkość zatrudnienia nie przekroczy 15 osób, i gdy nadto projekt nie wskazywał wprost na współpracę z osobami "obcymi" (agentami ), to trudno zaakceptować pogląd, że za koszty kwalifikowalne – w rozumieniu powołanych wyżej Wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach RPO WL na lata 2007-2013 – mogą być uznane wydatki na zakup 32 szt. zestawów komputerowych wraz z oprogramowaniem, 24 szt. laptopów, 24 szt. drukarek przenośnych. Z punktu widzenia zasady kwalifikowalności, wydatek musi być niezbędny dla wdrażania i realizacji projektu, innymi słowy - bez niego projekt nie mógłby zostać zrealizowany. Zestawienie stanu zatrudnienia ze wskazaną w projekcie ilością zakupywanego sprzętu w żadnym razie nie świadczy o tym, że byłyby to wydatki niezbędne do realizacji przedłożonego projektu. Nie można nadto zapominać, że w świetle art. 2 pkt. 4 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 "beneficjentem" jest podmiot gospodarczy, podmiot lub przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, odpowiedzialne za inicjowanie lub inicjujące i realizujące operacje. W ramach programów pomocy objętych art. 87 Traktatu beneficjentami są przedsiębiorstwa publiczne lub prywatne, realizujące indywidualny projekt i otrzymujące pomoc publiczną. Oznacza to, że z pomocy publicznej nie mogą korzystać inne podmioty, którym również nie mogą być przekazywane urządzenia finansowane ze środków programu operacyjnego. Zaakceptowanie stanowiska skarżącego doprowadziłoby do sytuacji przeciwnej, a mianowicie takiej, w której podmioty inne niż beneficjent ( agenci ), a którym pomocy nie udzielono korzystałyby ze środków udzielonych beneficjentowi. Końcowo, odnosząc się do stanowiska pełnomocnika skarżącego wyrażonego na rozprawie, że wbrew stanowisku AWP, projekt wskazuje na współpracę firmy z agentami zewnętrznymi, o czym świadczą zapisy Biznes Planu w pkt E ( strona 31 ) oraz w pkt D1b ( in fine, strona 25 ), a nadto, że w takiej sytuacji możliwe było uznanie spornych wydatków za koszty niekwalifikowane, Sąd co do pierwszej z kwestii zauważa, iż w pkt E mówi się o kosztach ponoszonych "na zlecenie", zaś w pkt D1b o "mobilnym doradcy", tak więc ani z jednego, ani z drugiego zapisu Biznes Planu nie wynika planowana współpraca z "grupą od 15 do 25 agentów". Jak trafnie zwróciła uwagę AWP, kwestia ta po raz pierwszy została wyartykułowana w proteście, a następnie powielona w skardze do Sądu. Tym samym zagadnienie niejako przeklasyfikowania zakwestionowanych kosztów kwalifikowalnych na koszty niekwalifikowalne pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej podziela nadto pogląd wyrażony w wyroku wydanym w dniu 14 września 2010r., w sprawie o sygn. ISA/Lu 648/10, że "wymagania i procedury wynikające z dokumentacji konkursowej, obowiązujące zarówno wnioskodawców, jak i instytucję przeprowadzającą konkurs, w każdym przypadku winny być przestrzegane i egzekwowane z należytą starannością, ściśle, wręcz drobiazgowo. Tylko bowiem takie postępowanie daje gwarancję równego traktowania wnioskodawców oraz przejrzystości reguł stosowanych w procesie oceny, jak tego wymaga art.26 ust.2 ustawy o z.p.p.r. Odnosi się to do każdej fazy postępowania konkursowego, w tym wezwania do poprawy lub uzupełnienia wniosku". Reasumując, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i oddalił ją na podstawie przepisu art. 30c ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.