I SA/Lu 82/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę [...] uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 28 grudnia 2011 r. (koperta z datownikiem pocztowym k. 5 akt sądowych) A. sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu, doręczoną skarżącej w dniu 25 listopada 2011 r. (zwrotne poświadczenie odbioru przy k. 79 akt administracyjnych) W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Skarżąca o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie wnosiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej ppsa - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa Sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. W sprawie niniejszej zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została skarżącej doręczona w sposób prawem przewidziany w dniu 25 listopada 2011 r. W konsekwencji przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 83 § 2 ppsa, zgodnie z którą, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, upłynął z dniem 27 grudnia 2011 r. Z akt sprawy wynika, iż skarga została wniesiona, w dniu 28 grudnia 2011 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa należało orzec jak w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.