I SA/Lu 825/15
PostanowienieWSA w Lublinie2015-09-24
Skład orzekający: Wiesława Achrymowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli skarżący, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie określił naruszenia prawa lub interesu prawnego?Ratio decidendi
Skarga złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli skarżący, pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie określił naruszenia prawa lub interesu prawnego. Niewypełnienie tego wymogu, określonego w art. 57 § 1 pkt 3 PPSA, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący B. B. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Skarga zawierała jedynie prośbę o zbadanie prawidłowości postępowania. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wezwanie zostało zwrócone jako niepodjęte w terminie. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę.
W skardze została zawarta jedynie prośba o zbadanie prawidłowości postępowania.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. skarżący został pisemnie wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez określenie na piśmie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. W wezwaniu tym jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. Zaznaczono przy tym, że brak odpowiedzi ze strony skarżącego będzie oznaczał, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu z dnia [...] o nr [...].
Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu pod adresem podanym w skardze, zostało zwrócone jako niepodjęte w terminie, a skutek doręczenia nastąpił z upływem dnia 28 sierpnia 2015 r. (piątek), stosownie do regulacji zawartej w art. 73 § 1 - § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.). Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
W tych okolicznościach trzeba przypomnieć, że w skardze należy wskazać zaskarżone postanowienie, decyzję, akt lub czynność - art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz określić naruszenie prawa lub interesu prawnego - art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Są to ustawowe obowiązki skarżącego, których wykonanie warunkuje nadanie skardze dalszego biegu.
Milczenie skarżącego pozwoliło jedynie przyjąć, że skarga dotyczy ww. postanowienia organu. Natomiast skarżący, zgodnie z treścią skierowanego do niego wezwania, miał obowiązek w zakreślonym terminie wskazać naruszenie prawa lub interesu prawnego, a więc wymienić przyczynę bądź przyczyny, które spowodowały, że złożył skargę. Skarżący powinien był (w rozumieniu obowiązku) choćby ogólnie wyjaśnić na czym - w jego ocenie - polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w związku z wydaniem zaskarżonego postanowienia.
Skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, powyższych braków formalnych skargi nie uzupełnił, to tym samym nie dopełnił wymogu z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i wobec tego w myśl art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy skarga przez niego złożona podlega odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło