I SA/Lu 826/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia z egzekucji środków pieniężnych postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 826/15 w ten sposób, że w punkcie II wyroku wpisaną kwotę [...]zł (w tym słownie) zastąpić kwotą [...]zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia [...] stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 826/15 w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zwolnienia z egzekucji środków pieniężnych, w pkt I oddalił skargę, w pkt II przyznał radcy prawnemu A. G., wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego A. G. wynagrodzenie w kwocie [...]/dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych czterdzieści groszy/, w tym podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), sąd może zarówno z urzędu, jak i na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04 i z dnia [...] października 2013 r., sygn. akt II OSK 990/12 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: [...]). Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Kwestia czy prostowana okoliczność jest w rzeczywistości poparta dokumentami znajdującymi się w aktach postępowania jest bez znaczenia dla oceny możliwości dokonania sprostowania. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania osnowy wyroku z dnia [...] stycznia 2016 r., albowiem z akt sprawy jednoznacznie wynika, że wyrok zawiera oczywistą omyłkę pisarską polegającą na wpisaniu niewłaściwej kwoty przyznanego radcy prawnemu wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Omyłka polegała na błędzie rachunkowym w kwocie wynagrodzenia przyznanej radcy prawnemu zamiast [...] zł wpisano kwotę [...]zł, mimo, że z wyliczenia wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynika, iż wynosi ono [...] zł (240 zł + 23 % podatku VAT, tj. 55,20 w sumie [...] zł). Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.