I SA/Lu 831/12
PostanowienieWSA w Lublinie2012-12-11
Skład orzekający: sędzia NSA Danuta Małysz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w sprawie podatku akcyzowego, uwzględniając argumenty skarżącego dotyczące potencjalnej likwidacji przedsiębiorstwa, jego trudnej sytuacji finansowej oraz zarzutów o rażące naruszenie prawa przy doręczeniu decyzji?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sam fakt kwestionowania legalności decyzji nie jest wystarczający, a przedstawione argumenty ekonomiczno-finansowe nie wykazały niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza w kontekście wartości aktywów przedsiębiorstwa i możliwości zwrotu ewentualnej nadpłaty wraz z odsetkami.Stan faktyczny
Skarżący M. P. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w sprawie podatku akcyzowego za 2003 r. Argumentował, że wykonanie decyzji doprowadzi do likwidacji jego przedsiębiorstwa i jego ubóstwa, wskazując na znaczną kwotę zobowiązań, współwłasność majątku obciążonego hipoteką oraz prowadzoną egzekucję administracyjną. Podniesiono również zarzut rażącego naruszenia prawa przy doręczeniu decyzji osobie niebędącej stroną.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w sprawie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2003r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Jak wynika z akt sprawy, w pismach z 22 i 30.11.2012r. skarżący oraz jego pełnomocnik wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270), zwanej dalej "P.p.s.a.". Skarżący podniósł w uzasadnieniu wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje likwidację jego przedsiębiorstwa, a jego samego doprowadzi do długotrwałego ubóstwa, gdyż kapitał podstawowy jego przedsiębiorstwa nie wystarczy na pokrycie nawet połowy łącznej kwoty należności wynikających z zaskarżonej decyzji, a firma ponosi także bieżące koszty funkcjonowania, majątek skarżącego "pozostaje we współwłasności z członkami najbliższej lub dalszej rodziny", przy czym składa się na niego dom o powierzchni 100m2 i grunty rolne o powierzchni około 30 ha i jest na nim ustanowiona hipoteka, a ponadto wobec skarżącego prowadzona jest egzekucja zaległości podatkowych z tytułów nieobjętych przedmiotem zaskarżonej decyzji na łączną kwotę blisko 6 mln zł. Natomiast w piśmie pełnomocnika strony podkreślono, że decyzja organu I instancji, a także zaskarżona decyzja wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa, gdyż doręczono je osobie niebędącej stroną postępowania ani jej pełnomocnikiem.
Zgodnie z art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi sytuacje, w których szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, albo nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. np.: postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn.akt GZ 138/04).
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sam fakt, że skarżący uważa zaskarżoną decyzję za wydaną z naruszeniem przepisów prawa, nie przesądza o istnieniu podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy mieć na uwadze, że rozpoznając wniosek w tym przedmiocie sąd nie bada zasadności skargi ani zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, gdyby zaś skarga okazała się zasadna i w związku z wykonaniem decyzji powstałaby nadpłata, to podlega ona zwrotowi wraz ze stosownymi odsetkami.
Jeśli zaś chodzi o podniesione przez stronę argumenty natury ekonomiczno-finansowej, to stwierdzić należy, że wprawdzie kwota zobowiązań podatkowych, obciążająca skarżącego w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji, jest znaczna, jednak przedsiębiorstwo skarżącego, jak wynika ze złożonych przez niego bilansów na 31.12.2011r. i 30.06.2012r., dysponuje aktywami o wartości znacznie przekraczającej kwotę przedmiotowych zobowiązań podatkowych i wartość tych aktywów utrzymuje się na niemal niezmienionym poziomie, chociaż – co podnosi skarżący – prowadzona jest wobec niego egzekucja administracyjna obejmująca łącznie kwotę około 6 mln zł.
Nie można też pominąć, że rzeczywiste konsekwencje ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji uzależnione są także od takich czynników, jak ogólna sytuacja finansowa i majątkowa strony, jej zdolność kredytowa itp., zaś tego rodzaju wyczerpujące dane nie zostały przedstawione dla poparcia wniosku.
Należy zatem stwierdzić, że w sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że zachodzi którakolwiek ze wskazanych w art.61 § 3 P.p.s.a. przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło