I SA/Lu 831/12

PostanowienieWSA w Lublinie2012-12-11

Skład orzekający: sędzia NSA Danuta Małysz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w sprawie podatku akcyzowego, uwzględniając argumenty skarżącego dotyczące potencjalnej likwidacji przedsiębiorstwa, jego trudnej sytuacji finansowej oraz zarzutów o rażące naruszenie prawa przy doręczeniu decyzji?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sam fakt kwestionowania legalności decyzji nie jest wystarczający, a przedstawione argumenty ekonomiczno-finansowe nie wykazały niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza w kontekście wartości aktywów przedsiębiorstwa i możliwości zwrotu ewentualnej nadpłaty wraz z odsetkami.
Stan faktyczny
Skarżący M. P. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w sprawie podatku akcyzowego za 2003 r. Argumentował, że wykonanie decyzji doprowadzi do likwidacji jego przedsiębiorstwa i jego ubóstwa, wskazując na znaczną kwotę zobowiązań, współwłasność majątku obciążonego hipoteką oraz prowadzoną egzekucję administracyjną. Podniesiono również zarzut rażącego naruszenia prawa przy doręczeniu decyzji osobie niebędącej stroną.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w sprawie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2003r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt sprawy, w pismach z 22 i 30.11.2012r. skarżący oraz jego pełnomocnik wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270), zwanej dalej "P.p.s.a.". Skarżący podniósł w uzasadnieniu wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje likwidację jego przedsiębiorstwa, a jego samego doprowadzi do długotrwałego ubóstwa, gdyż kapitał podstawowy jego przedsiębiorstwa nie wystarczy na pokrycie nawet połowy łącznej kwoty należności wynikających z zaskarżonej decyzji, a firma ponosi także bieżące koszty funkcjonowania, majątek skarżącego "pozostaje we współwłasności z członkami najbliższej lub dalszej rodziny", przy czym składa się na niego dom o powierzchni 100m2 i grunty rolne o powierzchni około 30 ha i jest na nim ustanowiona hipoteka, a ponadto wobec skarżącego prowadzona jest egzekucja zaległości podatkowych z tytułów nieobjętych przedmiotem zaskarżonej decyzji na łączną kwotę blisko 6 mln zł. Natomiast w piśmie pełnomocnika strony podkreślono, że decyzja organu I instancji, a także zaskarżona decyzja wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa, gdyż doręczono je osobie niebędącej stroną postępowania ani jej pełnomocnikiem. Zgodnie z art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi sytuacje, w których szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, albo nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. np.: postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn.akt GZ 138/04). W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt, że skarżący uważa zaskarżoną decyzję za wydaną z naruszeniem przepisów prawa, nie przesądza o istnieniu podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy mieć na uwadze, że rozpoznając wniosek w tym przedmiocie sąd nie bada zasadności skargi ani zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, gdyby zaś skarga okazała się zasadna i w związku z wykonaniem decyzji powstałaby nadpłata, to podlega ona zwrotowi wraz ze stosownymi odsetkami. Jeśli zaś chodzi o podniesione przez stronę argumenty natury ekonomiczno-finansowej, to stwierdzić należy, że wprawdzie kwota zobowiązań podatkowych, obciążająca skarżącego w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji, jest znaczna, jednak przedsiębiorstwo skarżącego, jak wynika ze złożonych przez niego bilansów na 31.12.2011r. i 30.06.2012r., dysponuje aktywami o wartości znacznie przekraczającej kwotę przedmiotowych zobowiązań podatkowych i wartość tych aktywów utrzymuje się na niemal niezmienionym poziomie, chociaż – co podnosi skarżący – prowadzona jest wobec niego egzekucja administracyjna obejmująca łącznie kwotę około 6 mln zł. Nie można też pominąć, że rzeczywiste konsekwencje ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji uzależnione są także od takich czynników, jak ogólna sytuacja finansowa i majątkowa strony, jej zdolność kredytowa itp., zaś tego rodzaju wyczerpujące dane nie zostały przedstawione dla poparcia wniosku. Należy zatem stwierdzić, że w sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że zachodzi którakolwiek ze wskazanych w art.61 § 3 P.p.s.a. przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło