I SA/Lu 831/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania postanawia odrzucić skargę. Dnia [..] wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniesione za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L., pismo "A" sp. z o.o. z siedzibą w Z. oznaczone jako skarga na naruszenie prawa przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L., które zdaniem skarżącej polegać miało na bezzasadnym przedłużaniu terminu zakończenia kontroli podatkowej w zakresie zasadności zwrotu podatku VAT za styczeń i luty 2013 r. W piśmie spółka wyjaśniła, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. rozpoczynając kontrolę ustalił, że zakończy się ona w ciągu miesiąca. Jednak kontrola nie została zakończona we wskazanym czasie, a organ bezzasadnie zdaniem spółki przedłużał kontrolę. Spółka wyjaśniła ponadto, że jej zdaniem postanowienia, którymi organ przedłużał kontrolę podatkową zawierają bardzo lakoniczne uzasadnienie, co czyni wręcz niemożliwym jakąkolwiek z nimi polemikę. Skarżąca wskazała, że uzasadnienie przedłużenia kontroli polegające na konieczności przeprowadzenia dalszego postępowania dowodowego i wyjaśniającego oraz zebrania materiałów w sprawie jest zbyt ogólnikowe. Skarżąca wskazała, że zwróciła się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe organ stwierdził, że do naruszenia prawa nie doszło argumentując, że prowadzona kontrola wymaga uzupełnienia materiału dowodowego, a podane uzasadnienie jest całkowicie wystarczające, gdyż organ nie jest w stanie przewidzieć jakimi środkami dowodowymi będzie uzupełniać materiał dowodowy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje: Skarga dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania kontrolnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie p.p.s.a.), w brzmieniu znowelizowanym ustawą z 3 grudnia 2010 r. (Dz.U.11.6.18 - nowelizacja), sądowa kontrola legalności obejmuje orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 do 4a. Stosownie natomiast do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Należy zauważyć, że z użytego w powołanym przepisie zwrotu "taki jak" wynika, że wskazane wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego, tak jak w przypadku skargi na bezczynność, wniesienie skargi należy poprzedzić ponagleniem do organu podatkowego wyższego stopnia na podstawie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej. Instytucja ponaglenia jest unormowana w dziale IV ustawy Ordynacja podatkowa, dotyczącym postępowania podatkowego. Stosownie jednak do art. 31 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej (Dz.U.11.41.214 ze zm. - u.k.s.) w zakresie nieuregulowanym w u.k.s. do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Następnie zgodnie z art. 31 ust. 2 u.k.s., użyte w u.k.s. określenia oznaczają: organ kontroli skarbowej-organ podatkowy (pkt 1), postępowanie kontrolne - postępowanie podatkowe, o którym mowa w dziale IV ustawy Ordynacja podatkowa (pkt 3). Przenosząc powyższe rozważania na grunt badanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca spółka nie wyczerpała trybu określonego w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wniesienie ponaglenia, a tym samym nie dopełniła warunku dopuszczalności skargi, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. W ocenie sądu, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej trafnie wskazał, że zarzucane w skardze czynności organu, są równoznaczne z niezałatwieniem sprawy w terminie, a w takiej sytuacji, zgodnie z art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, podatnikowi (spółce) przysługuje szczególny środek zaskarżenia w postaci ponaglenia do organu podatkowego wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia istnieje możliwość wniesienia skargi do sądu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, sąd, uznając niedopuszczalność skargi w niniejszej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.