I SA/Lu 837/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] którą określono stronie obowiązkową opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi od miesiąca lipca 2013 r. w kwocie [...]zł miesięcznie. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skardze na to rozstrzygnięcie strona wniosła m.in. o wstrzymanie jego wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), w skrócie P.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W świetle zacytowanego przepisu, nie budzi wątpliwości stwierdzenie, że jest zasadą, iż zaskarżone rozstrzygnięcie powinno być wykonane. Wstrzymanie wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności. Odnosząc powyższe regulacje prawne do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie przywołała jakichkolwiek argumentów wskazujących, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, ewentualnie że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Wyjaśnienia wymaga, że przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, gdy wykonanie aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, niepubl.). Podkreślić przy tym należy, że ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Innymi słowu wnioskodawca jest zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, Lex nr 468877). Rozpoznawany wniosek nie czyni zadość wskazanym wymogom. Strona skarżąca poprzestała bowiem wyłącznie na sformułowaniu wniosku, pomijając całkowicie obowiązek przedstawienia faktów, które stanowiłyby o istnieniu przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu. W tej sytuacji nie sposób więc stwierdzić istnienia powodów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Ponadto sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Tym bardziej, że skarżąca w żaden sposób nie przedstawiła swojej sytuacji dochodowej i majątkowej. W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie uwzględnił wniosku i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.