I SA/Lu 848/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Kręcisz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Asystent sędziego Karolina Orłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 marca 2011r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w L. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr[...], w sprawie nałożenia na B. S. kary pieniężnej w wysokości 3.800 zł na podstawie art. 168d ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. na podstawie art. 36 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, pismem z dnia 24 czerwca 2010 r. wezwał B. S., do dostarczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania określonych w nim dokumentów i informacji, pouczając zobowiązaną o skutkach odmowy udzielenia informacji lub wyjaśnień wynikających z art. 168d § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. możliwości nałożenia kary pieniężnej do wysokości 3.800 zł, w sytuacji odmowy udzielenia informacji lub wyjaśnień niezbędnych do prowadzenia egzekucji albo udzielenia fałszywych informacji lub wyjaśnień. Wezwanie powyższe zobowiązana otrzymała w dniu 24 czerwca 2010 r., kwitując odbiór pisma na kopii wezwania. Z uwagi na niewykonanie wezwania, Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. postanowieniem z dnia [...] nałożył na B. S. karę pieniężną w wysokości 3.800 zł, pouczając zobowiązaną o możliwości złożenia zażalenia. Postanowienie o nałożeniu kary zostało zobowiązanej doręczone dnia [...] Siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu 27 lipca 2010r. Zażalenie zobowiązanej zostało nadane przesyłką poleconą R (00) [...] w Filii Urzędu Pocztowego C. 1 w dniu 28 lipca 2010 r., a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia zakreślonego w art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Fakt nadania przesyłki listowej w tym dniu potwierdziła Poczta Polska S.A. Centrum Poczty Oddział Rejonowy w C. w piśmie z dnia 11 sierpnia 2010 r., znak [...] Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że stosownie do art. 57 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Podkreślił przy tym, że zobowiązana nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, jak również nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy (art. 58 § 1 k.p.a.). W związku z powyższym stwierdził, że zażalenie wniesione zostało z uchybieniem terminu i nie wywołuje skutków prawnych. Na powyższe postanowienie zobowiązana złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zarzucając, że narusza ono art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż zażalenie w przedmiocie nałożonej kary zostało złożone z naruszeniem siedmiodniowego terminu z art. 57 § 1 kpa. Wniosła uchylenie zaskarżonego postanowienia i ustalenie, iż zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. zostało złożone w terminie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi wskazała, że pismem z dnia 24 czerwca 2010 r. została wezwana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. do dostarczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania dokumentów i informacji w nim wskazanych. Wezwanie otrzymała w dniu 24 czerwca 2010 r. W wykonaniu wezwania w dniu 29 czerwca 2010 r. udała się do Urzędu Skarbowego w C. gdzie osobiście złożyła wyjaśnienia Kierownikowi Działu Egzekucji Urzędu Skarbowego w C., jednocześnie została poinformowana, że nie musi już składać innych dokumentów. Po częściowej spłacie zobowiązań w dniu 5 lipca 2010 r. zobowiązana otrzymała pismo o wszczęciu postępowania w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, mimo to Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. postanowieniem z dnia [...]Nr[...], orzekł o nałożeniu na zobowiązaną kary pieniężnej w kwocie 3.800 zł. Postanowienie o nałożeniu skarżąca kary otrzymała w dniu 20 lipca 2010 r., a w dniu 27 lipca 2010 r., jak wywodziła, złożyła zażalenie - przesyłkę nadała osobiście w Urzędzie pocztowym przy ul. [...] w C. w dniu 27 lipca 2010 r. nr przesyłki [...]. Pomimo to, Dyrektor Izby Skarbowej w L. przyjął, iż przesyłka została nadana w dniu 28 lipca 2010 r. i potraktował zażalenie jako złożone po terminie. Zobowiązana wskazała, że organ nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, m.in. nie była wzywana do okazania dowodu nadania przesyłki, na którym widnieje data 27 lipca 2010 r. Powyższe stanowiło w ocenie zobowiązanej naruszenie art. 7, 8, 9 i 10 k.p.a., które to przepisy nakazują organowi podatkowemu wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, oraz nakazują zapewnienie stronie czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując co do zasady stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie wobec podważenia w skardze wniesionej do Sądu dowodu w postaci odcisku pieczęci poczty na kopercie i dołączenia do skargi oryginału dowodu nadania przesyłki poleconej nr [...] z datą stempla pocztowego wskazującą że dniem jej nadania był dzień 27 lipca 2010 r., Dyrektor Izby Skarbowej w L. na podstawie art. 50 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wystąpił ponownie do Centrum Poczty Oddział Rejonowy w C. o wyjaśnienie powstałych rozbieżności i wskazanie faktycznej daty przyjęcia przesyłki. Z uzyskanych informacji wynika, że przesyłka listowa o wskazanym wyżej nr nadana została w Filii Urzędu Pocztowego C. 1 przy ul. [...] dnia 28 lipca 2010 r. W tym też piśmie Poczta wyjaśniła rozbieżności dotyczące doręczenia przesyłki pocztowej nr [...] z dnia 26 sierpnia 2010r. zawierającej skarżone postanowienie, odnośnie której B. S. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdziła, iż przesyłka ta "doręczona została stronie dnia 10 września 2010 r.", gdy w świetle posiadanego przez organ drugiej instancji zwrotnego potwierdzenia odbioru wynikało, że przesyłka doręczona została stronie dnia 16 września 2010 r., co też potwierdziła Poczta. Mając na względzie uzyskane wyjaśnienia właściwego organu, jakim jest Poczta Polska, Dyrektor Izby Skarbowej w L. uznał, iż ustalił w sposób bezsporny datę nadania zażalenia, a zatem żądanie od zobowiązanej dowodu nadania przesyłki było w jego ocenie zbędne. Sąd zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia przeprowadzona zgodnie z zasadami wyrażonymi na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych prowadzi do wniosku, iż brak jest podstaw, aby uznać, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa. Na wstępie, w kontekście argumentacji prezentowanej przez skarżącą w uzasadnieniu skargi, podkreślić należy, że zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W tym względzie granice sprawy, o których mowa w przywołanym przepisie determinowane są treścią aktu stanowiącego przedmiot zaskarżenia do Sądu. W przedmiotowej sprawie jest nim postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w L. z [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z [...], nr [...], w sprawie nałożenia na B. S. kary pieniężnej. Z okoliczności stanu sprawy wynika, że: 1) Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, pismem z dnia 24 czerwca 2010 r. wezwał B. S., do dostarczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania określonych w nim dokumentów i informacji, pouczając zobowiązaną o skutkach odmowy udzielenia informacji lub wyjaśnień wynikających z art. 168d § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. możliwości nałożenia kary pieniężnej do wysokości 3.800 zł, w sytuacji odmowy udzielenia informacji lub wyjaśnień niezbędnych do prowadzenia egzekucji albo udzielenia fałszywych informacji lub wyjaśnień; 2) wezwanie to zobowiązana otrzymała w dniu 24 czerwca 2010 r., kwitując odbiór pisma na kopii wezwania; 3) Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. postanowieniem z dnia [...] nałożył na B. S. karę pieniężną w wysokości 3.800 zł, pouczając zobowiązaną o możliwości złożenia zażalenia; 4) postanowienie o nałożeniu kary zostało zobowiązanej doręczone dnia 20 lipca 2010 r.; 5) termin do złożenia zażalenia upływał w dniu 27 lipca 2010 r.; 6) zażalenie zobowiązanej zostało nadane przesyłką poleconą R (00) [...] w Filii Urzędu Pocztowego C. 1 w dniu 28 lipca 2010 r., tj. z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia - fakt nadania przesyłki listowej w tym dniu potwierdziła Poczta Polska S.A. Centrum Poczty Oddział Rejonowy w C. w piśmie z dnia 11 sierpnia 2010 r., znak [...]. Według Sądu, okoliczności faktyczne sprawy, w których wydane zostało zaskarżone postanowienie nie budzą żadnych wątpliwości. W związku bowiem z tym, że odcisk stempla pocztowego wskazującego datę nadania przesyłki zawierającej zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. nie był wyraźny, Dyrektor Izby Skarbowej w L., zgodnie z dyrektywą wyrażoną w przepisie art. 7 k.p.a., podjął z urzędu stosowne działania zmierzające do wyjaśnienia okoliczności związanych z datą nadania przesyłki, a istotnych z punktu widzenia oceny zachowania przez stronę postępowania terminu do wniesienia zażalenia. Z ustaleń poczynionych w tym względzie wynika, że zażalenie B. S. zostało nadane przesyłką poleconą R (00) [...] w Filii Urzędu Pocztowego C. 1 w dniu 28 lipca 2010 r. Fakt nadania przesyłki listowej w tym dniu potwierdził uprawniony organ, a mianowicie Poczta Polska S.A. Centrum Poczty Oddział Rejonowy w C. w piśmie z dnia 11 sierpnia 2010 r., znak [...], stanowiącym odpowiedź na wezwanie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 sierpnia 2010 r. (fakt ten potwierdzony został również w kolejnej korespondencji z Pocztą Polską - k. 12). We wskazanych okolicznościach nie sposób więc zasadnie podważać ustaleń Dyrektora Izby Skarbowej w L. odnośnie daty nadania przesyłki zawierającej zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. Zwłaszcza gdy podkreślić, że na żądanie Dyrektora Izby Skarbowej stosownych wyjaśnień w tym przedmiocie udzielił uprawniony organ i uczynił to na podstawie znajdujących się w jego dyspozycji dokumentów źródłowych. W tej mierze szczególnego podkreślenia wymaga, że przeprowadzenie ustaleń w tym przedmiocie należało do kompetencji organu odwoławczego, albowiem z przepisu art. 134 k.p.a. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Stwierdzenie okoliczności wskazanych w tym przepisie – niedopuszczalność, uchybienie terminu – musi być poprzedzone ustaleniami poczynionymi w tym zakresie. Z akt sprawy wynika, że ponad wszelką wątpliwość Dyrektor Izby Skarbowej przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie (k. 6, k.7), rezultatem którego było ustalenie, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia, albowiem przesyłkę zawierającą zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. nadała w placówce pocztowej w dniu 28 lipca 2010 r., a więc w dzień po upływie siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia. W tym też kontekście podkreślić należy, że wbrew argumentacji pełnomocnika skarżącej, przedmiotowe ustalenia nie były prowadzone przez jakikolwiek nieuprawniony i "zewnętrzny" organ. Były to bowiem w pełni autonomiczne i suwerenne ustalenia przeprowadzone przez organ odwoławczy w ramach i w toku prowadzonego postępowania, do przeprowadzenia których to ustaleń, jak również oceny zgromadzonych w tym postępowaniu dowodów, organ odwoławczy był, jak wyżej wskazano, zobowiązany. W okolicznościach stanu sprawy, brak jest podstaw, aby faktom ustalonym niespornie w toku prowadzonego postępowania, skutecznie można było przeciwstawić dołączony do skargi dowód potwierdzenia nadania przesyłki, na którym odciśnięta jest data 27 lipca 2010 r. Zwłaszcza, gdy w tym kontekście podkreślić, że istota rzeczy w sprawie dotyczy sfery faktów. Ponadto, z treści korespondencji między Dyrektorem Izby Skarbowej, a właściwą palcówką Poczty Polskiej wynika jednoznacznie, że dowody źródłowe potwierdzają, jak datę nadania przesyłki dzień 28 lipca 2010 r., a odciśnięcie pieczęci z datą 27 lipca 2010 r. stanowi konsekwencję braku należytej staranności pracownika poczty polegającej na nie przestawieniu czcionek w datowniku, co w rezultacie skutkowało błędnym oznaczeniem rzeczywistej daty nadania przesyłki na wydanym skarżącej dowodzie potwierdzenia nadania. W tym też kontekście, jak również w kontekście argumentacji skargi podkreślić należy, że ustawodawca na gruncie przepisu art. 57 § 5 k.p.a. stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej palcówce pocztowej operatora publicznego. Z przepisu tego wynika więc ponad wszelką wątpliwość, że warunkiem zachowania terminu jest więc nadanie pisma w dacie poprzedzającej datę, w której termin ten wyekspirował. Nie może być to więc data dowolna. Zadość warunkowi zachowania terminu nie może więc czynić legitymowanie się przez skarżącą wskazanym wyżej dowodem nadania pisma, tym bardziej, że jak wynika z ustaleń przeprowadzonych przez Dyrektora Izby Skarbowej w L., faktyczną datą nadania tegoż pisma był dzień 28 lipca 2010 r. (przesyłka polecona R (00) [...] nadana w Filii Urzędu Pocztowego C. 1), w którym to dniu termin do wniesienia zażalenia już upłynął, nie zaś dzień 27 lipca 2010 r., która to data widnieje na potwierdzeniu nadania pisma. W związku z powyższym, brak jest podstaw, aby uznać, że zaskarżone postanowienie - do wydania którego Dyrektor Izby Skarbowej w L. w okolicznościach stanu sprawy był zobowiązany - nie jest zgodne z prawem. Wobec tego, Sąd na postawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.