I SA/Lu 85/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe S. Sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2002r. p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca M. K. w złożonej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe S. Sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2002r., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała jedynie, iż obecnie znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i wykonanie decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 powołane wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę. Jest natomiast oczywiste, że zagrożenie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi sprowadzać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz, że uprawdopodobnienie istnienia takiego zagrożenia obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Wskazać nadto należy, iż chodzi tu o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń, okoliczności, świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Zdaniem Sądu przywołana we wniosku zdawkowa argumentacja uzasadniająca wniosek, odwołująca się w zasadzie jedynie do argumentów skargi (co będzie przedmiotem rozpatrywania skargi przez Sąd), a w dalszej części będąca powieleniem przepisu, nie daje podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji istotnie sprowadzić może niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie wskazuje, ze względu na jakie okoliczności i uwarunkowania Sąd powinien uwzględnić jej wniosek i na czym miałoby polegać trudne do odwrócenia skutki. Należy podkreślić, iż przesłanki do wstrzymania decyzji, o których wyżej mowa muszą być wykazane przez skarżącą. Wskazać przy tym należy, że sytuacja majątkowa i finansowa zobowiązanej uwzględniana jest w toku postępowania egzekucyjnego. Gdyby natomiast okazało się, że zaskarżona decyzja – na co wskazuje wnioskująca - istotnie narusza prawo, to stronie przysługiwać będzie zwrot wyegzekwowanej należności. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.