I SA/Lu 850/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2011 r. p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić T. K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę [...] uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia w dniu 21 czerwca 2013 r. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa") - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi, upływał z dniem 22 lipca 2013 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 19 lipca 2013 r. wniósł za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego skargę wskazując jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Wskazana wyżej zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie oznacza, że w przypadku jej wniesienia bezpośrednio do sądu, sąd zobligowany jest do przekazania jej właściwemu organowi. O zachowaniu terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. W sprawie niniejszej skarga do tutejszego Sądu wpłynęła w dniu 22 lipca 2013 r., a w dniu 24 lipca 2013 r. została nadana w urzędzie pocztowym, na adres Dyrektora Izby Skarbowej. W tych okolicznościach, skargę uznać należało za spóźnioną i podlegającą odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o zwrocie wpisu znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.