I SA/Lu 852/13

I SA/Lu 852/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Lu 852/13 UZASADNIENIE W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie skargi koncentrowało się na wykazaniu, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, jako wydana z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego oraz materialnego prawa podatkowego. Zdaniem skarżącego, z uwagi na powagę nieprawidłowości u podstaw zaskarżonej decyzji i wszczęte postępowanie egzekucyjne, zasadny jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 – ustawa p.p.s.a.) pozwala wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji wyłącznie w sytuacji, w której zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te zobowiązany jest wykazać wnioskodawca i podać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji niesie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy tylko powołanie się na treść art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. W rozpoznawanej, incydentalnej, kwestii w istocie brak jest uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i ten brak nie pozwala zastosować wnioskowanej instytucji. Zarzuty formułowane w skardze, ich uzasadnienie, odnoszą się do zastosowania przez organ przepisów prawa podatkowego (materialnego, procesowego), natomiast nie odnoszą się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zarzuty skargi będą przedmiotem sądowej kontroli legalności, przeprowadzonej na rozprawie, zakończonej orzeczeniem sądu I instancji. Odnosząc się do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należy podkreślić, że nie został wykazany przez skarżącego jakikolwiek związek pomiędzy formułowanymi w skardze zarzutami naruszenia prawa materialnego i procesowego a zaistnieniem przesłanek wstrzymania wykonania decyzji objętej skargą. Nie zostały przedstawione żadne konkretne okoliczności, opisujące sytuację przede wszystkim majątkową skarżącego, uzasadniające przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji, czy to dobrowolne czy przymusowe w trybie postępowania egzekucyjnego, wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji życiowej, majątkowej skarżącego. Na tym etapie stanowisko skarżącego, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu nie może oznaczać zasadności wstrzymania wykonania tej decyzji, bowiem ustawodawca nie przewidział wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na tej podstawie, że została ona objęta skargą i skarżący formułuje wobec niej zarzuty naruszenia prawa procesowego, materialnego. Dla dopełnienia oceny prawnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy powtórzyć za stanowiskiem prawnym w sprawie sygn. akt II FSK 2563/11, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 168). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń, okoliczności, świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. I GZ 316/10). Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z poglądem zarówno doktryny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 188), jak również orzecznictwa (por. postanowienie I FSK 1693/10) nie jest wystarczający sam wywód skarżącego odnośnie jego przypuszczeń i obaw. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.