I SA/Lu 86/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. M. R. prawidłowo wezwany, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 września 2010 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k.61 -62) do dnia dzisiejszego skargi nie opłacił. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej "ppsa") - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§1), a pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§2). Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (...) by uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – art. 220 § 1 ppsa. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.62) wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało skarżącemu doręczony w sposób prawem przewidziany w dniu 16 września 2010 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upływał z dniem 23 września 2010 r., który nie był sobotą ani innym dniem ustawowo wolnym od pracy, o jakim mowa w art. 83 § 2 ppsa. Jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego skarga nie została opłacona. Biorąc więc pod uwagę, iż zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu, należało orzec jak w sentencji.