I SA/Lu 879/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. I. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia - odmówić wstrzymania wykonania tytułu wykonawczego wójta Gminy L. z dnia [...] r. W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. wydane w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności S. I. sp. z o. o. z siedzibą w R. P. wniosła o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego wójta Gminy L. z dnia [...] r. Wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że użyte w treści ww. przepisu sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. Stąd w pierwszej kolejności należy ustalić czy rozstrzygnięcie, o którego wstrzymanie wykonania wnosi strona skarżąca mieści się w tak zakreślonych ramach proceduralnych. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest tytuł wykonawczy, który w ocenie Sądu nie mieści się w katalogu aktów podlegających kognicji sądu administracyjnego. Nie można go bowiem zaliczyć do aktów lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie kształtuje on uprawnień lub obowiązków jednostki wynikających z przepisów prawa. Tytuł wykonawczy jest jedynie dokumentem urzędowym stanowiącym dowód istnienia niewykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2018 r. sygn. akt II FZ 557/18 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Zaznaczyć również trzeba, że zgodnie z art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201, ze zm.) dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych właściwym jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania (por. WSA w Bydgoszczy z dnia 27 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 622/12 oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 580/12, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji nie można uznać za zasadny wniosku strony skarżącej, która domaga się, aby Sąd rozpoznając skargę na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie, którym nadano nieostatecznej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymał także wykonanie tytułu wykonawczego, na podstawie którego prowadzona jest wobec niej egzekucja. Tytuł wykonawczy nie mieści się bowiem ani w kategorii decyzji i postanowień wymienionych w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., jak również w kategorii aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień i lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 61 § 2 pkt 2 ustawy. Nie jest także uchwałą organu jednostki samorządu terytorialnego lub aktem terenowego organu administracji rządowej (art. 61 § 2 pkt 3). W konsekwencji Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego nie mieści się w granicach sprawy zainicjowanej skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 września 2018 roku w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej stronie skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r. Z tych też przyczyn Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.