I SA/Lu 880/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. postanawia odrzucić skargę. Dnia [...] wpłynęło do Trzeciego Urzędu Skarbowego, pismo uzupełnione kolejnym pismem wniesionym do organu w dniu [...] obydwa oznaczone jako skarga D. D. na przedłużanie przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego terminu zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. Skarżący nadmienił, że organ podatkowy bezzasadnie wstrzymuje wypłatę należnej mu kwoty podatku VAT. Celem przyspieszenia zwrotu podatku skarżący przedłożył zestawienia transakcji dokonywanych ze współpracującymi z nim kontrahentami. Jego zdaniem dołożył wszelkiej staranności aby uprawdopodobnić zasadność zwrotu podatku. Skarżący podkreślił, że nigdy nie uchylał się od płatności należności publiczno-prawnych na rzecz Skarbu Państwa. Zaznaczył, że wnioskowana kwota zwrotu podatku VAT jest mu niezbędna w dalszym prowadzeniu działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Należy zauważyć, że z użytego w powołanym przepisie zwrotu "taki jak" wynika, że wskazane wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie 14 dni od dnia w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a). Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku - skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt badanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wyczerpał trybu określonego we wskazanym powyżej przepisie poprzez wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie dopełnił warunku dopuszczalności skargi, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, organ podatkowy trafnie zauważył, że w niniejszej sprawie podatnikowi przysługuje skarga, ale po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Aby móc skutecznie wnieść skargę należało przed jej wniesieniem wezwać organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie spełnił wskazanego wymogu. Należy zauważyć, że po doręczeniu w dniu 24 lipca 2015 r. skarżonego postanowienia złożona została do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w dniu 30 lipca 2015 r. (data pisma i jednocześnie wpływu do organu) skarga na przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT za czerwiec 2015 r. Wobec powyższego organ informując o sposobie zaskarżenia przedmiotowego postanowienia (uprzednie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie żądania zawartego w piśmie z dnia 30 lipca 2015 r. W odpowiedzi na powyższe skarżący wyjaśnił, iż złożone pismo jest skargą (dołączył do niego odpis skargi) i powtórzył wcześniejszą argumentację na temat przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT. Ponadto z wyjaśnień złożonych przez pełnomocnika skarżącego M. L. do protokołu sporządzonego w dniu 17 sierpnia 2015 r. przez pracownika Trzeciego Urzędu Skarbowego wynikało, iż pismo z dnia 30 lipca 2015 r. jest skargą na przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT za czerwiec 2015 r., a doprecyzowanie z dnia 10 sierpnia 2015 r. jest jej uzupełnieniem. Pełnomocnik poinformowała także, że stosownym pismem zwróci się o skierowanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi wraz z uzupełniniem złożonych uprzednio do Dyrektora Izby Skarbowej za pośrednictwem Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wypełnił wymogu wynikającego z cytowanych na wstępie przepisów, a polegającego na złożeniu do organu podatkowego w wymaganym terminie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed planowanym wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W takiej sytuacji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, a jeżeli środki takie nie przysługują bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy, Sąd, uznając niedopuszczalność skargi w niniejszej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.