I SA/Lu 881/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] [...], w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe - w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. postanawia: przywrócić termin. G. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] nr [...], w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe. Postanowieniem z 8 grudnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia został wysłany na adres skarżącego podany w skardze, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana, w związku z czym została przyjęta do akt sądowych ze skutkiem doręczenia. Postanowienie referendarza nie zostało zaskarżone. Zarządzeniem z 11 stycznia 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wysłano na adres skarżącego podany w skardze, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana, w związku z czym została przyjęta do akt sądowych ze skutkiem doręczenia. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wpisu. Postanowieniem z 15 lutego 2018 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu. Pismem z 14 czerwca 2018 r. (nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Do wniosku dołączono dowód uiszczenia wpisu. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik podniósł, że z uwagi na zły stan zdrowia skarżący nie miał możliwości przedłożyć wymaganych dokumentów dotyczących wniosku o przyznanie prawa pomocy, w związku z tym liczył się z koniecznością uiszczenia wpisu od skargi. Tym niemniej jednak, nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu. Z uwagi na niepokój związany ze znacznym upływem czasu od ostatniego wezwania Sądu, skontaktował się ze swoim aktualnym pełnomocnikiem w celu ustalenia stanu sprawy. Na podstawie analizy informacji zawartych w bazie orzeczeń pełnomocnik ustalił stan sprawy, o czym poinformował skarżącego mailowo w tym samym dniu, tj. 7 czerwca 2018 r. Pełnomocnik podniósł, że skarżący nie otrzymał żadnych awizo dotyczących pism kierowanych do niego z sądu. Od 1 do 28 grudnia 2017 r. skarżący przebywał pod opieką Centrum Leczenia Chorób Naczyń w B. , a następnie od 2 stycznia do 13 marca 2018 r. odbywał leczenie w szpitalu w B. . Z uwagi na brak poprawy stanu zdrowia, konieczne było zastosowanie leczenia operacyjnego w lecznicy w W.. Pełnomocnik podniósł, że skarżący bywał w swoim mieszkaniu w W. (wskazanym w skardze jako adres zamieszkania), przynajmniej raz na dwa tygodnie oraz odbierał przychodzącą korespondencję. W przypadkach, gdy nie mógł osobiście sprawdzać korespondencji z uwagi na leczenie i hospitalizację, prosił o to bliską, zaufaną osobę. Tym niemniej nie zostało odnalezione żadne awizo wskazywane w postanowieniu Sądu o odrzuceniu skargi. Problemy z pozostawianiem awizo przez pocztę pod tym adresem pojawiały się już wcześniej. Z uwagi na okoliczność, że skarżący nie przebywał pod ww. adresem w okresach, w których podejmowane były czynności Sądu, nie ma możliwości zweryfikowania, czy faktycznie podejmowane były próby doręczenia pism sądowych, w tym wezwania do uiszczenia wpisu. Pełnomocnik podkreślił, że z uwagi na bardzo zły stan zdrowia, uniemożliwiający prawidłowe funkcjonowanie oraz wymagający częstego przebywania w placówkach medycznych w Białymstoku, skarżący nie był obecny na stałe pod wskazanym adresem, jednak podjął wszelkie możliwe działania zmierzające do bieżącego kontrolowania skrzynki pocztowej Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W badanej sprawie w ocenie Sądu doszło do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu zarządzeniem z 11 stycznia 2018 r. Wezwanie wysłano na adres skarżącego podany w skardze, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana. W tej sytuacji zastosowanie znalazł art. 73 p.p.s.a. Skutek doręczenia nastąpił 2 stycznia 2018 r., zgodnie z dyspozycją art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a., z upływem okresu 14 dni pozostawania nieodebranej przesyłki w placówce pocztowej (pierwsze zawiadomienie o przesyłce pozostawiono 18 grudnia 2017 r., k. 27 akt sądowych). W tej sytuacji termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 9 stycznia 2018 r. Podawane przez skarżącego okoliczności związane z przebywaniem w szpitalu oraz brakiem informacji o próbach doręczenia nie mogą wpływać na zastosowanie fikcji prawnej doręczenia z art. 73 § 4 p.p.s.a., stanowią natomiast istotne argumenty przy rozpatrywaniu zasadniczej przesłanki wniosku o przywrócenie terminu – uprawdopodobnienia braku winy w niedopełnieniu czynności uiszczenia wpisu. Oceniając po kolei przedstawione przesłanki przywrócenia terminu, Sąd uznał, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w wymaganym, 7-dniowym terminie. O uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu skarżący dowiedział się z korespondencji mailowej z radcą prawnym, którego później ustanowił swoim pełnomocnikiem w sprawie. Treść korespondencji mailowej potwierdza podnoszoną w skardze argumentację, że skarżący uzyskał wiedzę o uchybieniu terminu 7 czerwca 2018 r., zatem składając wniosek o przywrócenie terminu 14 czerwca 2018 r., dochował wymaganego terminu 7-dniowego. Skarżący spełnił również warunek wskazany w art. 87 § 4 p.p.s.a. – jednocześnie ze złożeniem wniosku uiścił wpis, dołączając do wniosku stosowne potwierdzenie. W ocenie Sądu spełniona została również główna, merytoryczna przesłanka przywrócenia terminu – skarżący uprawdopodobnił, że uchybił terminowi do wniesienia sprzeciwu bez swojej winy. Z dołączonych do wniosku dokumentów wynika, że w okresie, kiedy była do niego kierowana korespondencja sądowa (postanowienie referendarza o odmowie przyznania prawa pomocy, wezwanie do uiszczenia wpisu, postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi), skarżący przebywał na leczeniu w B. , najpierw w związku z leczeniem w Centrum Leczenia Chorób Naczyń, następnie w związku z hospitalizacją. Co prawda pierwsze leczenie nie miało charakteru hospitalizacji, tym niemniej jednak charakter schorzenia wymagał pobytu w innej miejscowości, niż adres zamieszkania. Tego rodzaju sytuacja wskazuje na okoliczności nadzwyczajne, które obiektywnie uniemożliwiają dokonanie czynności procesowej w terminie. Należy również mieć na uwadze fakt, że ustawa nie wymaga udowodnienia, lecz jedynie uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy. W tej sytuacji, kierując się ponadto wynikającą z konstytucyjnych gwarancji prawa do sądu dyrektywą rozstrzygania wątpliwości na korzyść dostępu do ochrony sądowej, Sąd nie znajduje podstaw do kwestionowania argumentacji skarżącego w zakresie wykazania braku winy w uchybieniu terminu. Argumenty skarżącego, wskazującego na to, że prosił osobę bliską o odbieranie ewentualnej korespondencji spod adresu zamieszkania, znajdują potwierdzenie w dowodzie doręczenia wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych, w ramach rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Korespondencję odebrał pełnomocnik pocztowy skarżącego (k. 19 akt sądowych). Świadczy to o tym, że skarżący dokładał należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw, wobec nieobecności pod adresem zamieszkania związanym z leczeniem w innej miejscowości. Jest to zatem argument uprawdopodabniający brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tej sytuacji należy stwierdzić, że wszystkie ustawowe przesłanki przywrócenia terminu zostały przez skarżącego spełnione. Mając powyższe na uwadze sąd, działając na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.