I SA/Lu 881/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe - w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. postanawia: odrzucić wniosek. G. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe. Postanowieniem z 8 grudnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia został wysłany na adres skarżącego podany w skardze, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana, w związku z czym została przyjęta do akt sądowych ze skutkiem doręczenia. Postanowienie referendarza nie zostało zaskarżone. Zarządzeniem z 11 stycznia 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wysłano na adres skarżącego podany w skardze, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana, w związku z czym została przyjęta do akt sądowych ze skutkiem doręczenia. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wpisu. Postanowieniem z 15 lutego 2018 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu. Pismem z 14 czerwca 2018 r. (nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Ponadto, z ostrożności procesowej pełnomocnik skarżącego złożył jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Do wniosku dołączono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W badanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Orzekanie o przywróceniu terminu jest możliwe tylko wówczas, gdy strona uchybiła terminowi. W badanej sprawie nie doszło w ogóle do uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Z informacji zawartych w odpowiedzi organu na skargę wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 24 sierpnia 2017 r. (z uwagi na zwrot akt podatkowych sprawy, w związku ze stwierdzeniem prawomocności postanowienia o odrzuceniu skargi, Sąd nie ma możliwości bezpośredniej weryfikacji tych informacji, tym niemniej jednak nie znajduje żadnych podstaw do ich kwestionowania). Skarga została nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 20 sierpnia 2018 r. (k. 11 akt sądowych), a zatem została wniesiona w terminie. Skoro wniosek jest niedopuszczalny, gdyż skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi, wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji.