I SA/Lu 888/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. D. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi P. D. kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Reprezentujący skarżącego pełnomocnik - adwokat P. D. (ustanowiony z urzędu) w dniu 20 marca 2014 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia w związku z jej sporządzeniem oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Złożony wniosek zawierał oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) - dalej "rozporządzenie". Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stawka minimalna wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Kwota wynagrodzenia wyliczona z uwzględnieniem powyższych regulacji wynosi 180 zł. Kwotę tę, należy stosownie do zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, tj. o kwotę 41,40 zł. Łączna kwota wynagrodzenia przyznana pełnomocnikowi skarżącego z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynosi 221,40 zł. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.