I SA/Lu 896/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. S. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi J. S. kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych 60/100), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych 60/100), tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] czerwca 2013 r. wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Reprezentujący skarżącego pełnomocnik - adwokat J. S. (ustanowiony z urzędu) w dniu 11 lutego 2014 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia w związku z jej sporządzeniem. Złożony wniosek zawierał oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Obliczając zatem 50 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. 120 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić 147,60 zł (120 zł x 23 % = 27,60 zł; 120 zł + 27,60 zł = 147,60 zł). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.