I SA/Lu 9/06

PostanowienieWSA w Lublinie2007-06-27

Skład orzekający: Danuta Małysz, Wiesława Achrymowicz, Anna Kwiatek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, która nie uzyskała prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, jest dopuszczalne i wiążące dla sądu?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne i wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. Brak przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika nie wpływa na dopuszczalność cofnięcia skargi, zwłaszcza gdy skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie złożenia wniosku i nie skorzystał z tej możliwości.
Stan faktyczny
Strona skarżąca H. P. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego umarzającą postępowanie w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2000 r. Następnie H. P. cofnęła skargę, uzasadniając to brakiem przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Sąd administracyjny rozpoznał kwestię dopuszczalności cofnięcia skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i przejęto na rachunek Skarbu Państwa nieuiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.),, Sędzia NSA Anna Kwiatek, Protokolant Stażysta Joanna Kozak - Zielonka, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2000 r. p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie, II. przejąć na rachunek Skarbu Państwa nieuiszczony wpis od skargi. I SA/Lu 9/06 U z a s a d n i e n i e 1. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania H. P., na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a i art. 68 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm./: - uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2000 r.; - umorzyło postępowanie w sprawie. 2. H. P. w piśmie złożonym 20 czerwca 2007 r. zawarła oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Cofnięcie skargi uzasadniała tym, że nie zostało jej przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia z urzędu adwokata lub radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Cofnięcie skargi jest niedopuszczalne jedynie gdy: - zmierza do obejścia prawa; -spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. 4. W tej sprawie cofnięcie skargi przez H. P. nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Należy wyraźnie wskazać, że zaskarżona decyzja umorzyła postępowanie podatkowe w przedmiocie ustalenia skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2000 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej / ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. / zważyło, że nie powstało zobowiązanie podatkowe H. P. w podatku od nieruchomości za 2000 r. To oznacza ostateczne zakończenie postępowania podatkowego w tej sprawie w sposób, który nie nakłada na skarżącą zobowiązania podatkowego z omawianego tytułu. Zaskarżona decyzja nie jest dotknięta naruszeniami prawa, które mogłyby skutkować jej nieważnością / art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej /. W tych okolicznościach cofnięcie skargi jest dopuszczalne i wiąże Wojewódzki Sąd Administracyjny. 5. Uzasadnienie cofnięcia skargi stwierdzeniem, że nie zostało przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, nie ma wpływu na dopuszczalność, skuteczność cofnięcia skargi, nie eliminuje jego mocy wiążącej. Należy wyraźnie podkreślić, że skarżąca prawidłowo wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całości kosztów sądowych, które zostało jej przyznane we wnioskowanym zakresie / postanowienie z dnia 28 grudnia 2006 r., k. 66 - 67 /. Natomiast skarżąca nie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika zgodnie z art. 252 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jest na urzędowym formularzu / notatka urzędowa z dnia 12 grudnia 2006 r. na k. 64 i zarządzenie z dnia 12 lutego 2007 r. na k. 79 /. W toku całego postępowania sądowego skarżąca nie została pozbawiona prawa do prawidłowego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Uzyskała pouczenie o wymogu złożenia takiego wniosku na urzędowym formularzu, o sposobie prawidłowego wypełnienia urzędowego formularza takiego wniosku i o prawie do złożenia takiego wniosku na każdym etapie postępowania sądowego / postanowienie z dnia 30 kwietnia 2007 r. na k. 87 – 90 i zarządzenie z dnia 21 sierpnia 2006 r. na k. 36 – 38 /. Skarżąca nie skorzystała z tego prawa. 6. Z tych względów dopuszczalne i wiążące cofnięcie skargi uzasadnia umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 ( 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach sądowych, obejmujących wpis od skargi, uzasadnia art. 239 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło