I SA/Lu 90/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi L. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego uznające za nieuzasadnione zarzuty do opisu i oszacowania warności nieruchomości. W dniu [...] skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu polemizowała z zasadnością skarżonego rozstrzygnięcia, kwestionowała ceny nieruchomości zawarte w obwieszczeniu o pierwszej licytacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego rozpatrzenia i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ppsa. Na etapie postępowania sądowego przepis ten pozwala na wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które to okoliczności zobligowany jest wykazać wnioskodawca. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego, stosownie do treści art. 61 ppsa należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Dlatego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się i wymaga wykonania. Przymiotu takiego nie posiadają akty administracyje odmowne. W niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, z uwagi na jego charakter. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, którym uznano za nieuzasadnione zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Rozstrzygnięcie to nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Nie posiada zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania. Tym samym wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Na marginesie należy wskazać, iż argumenty skarżącej mające uzasadniać jej wniosek o wstrzymanie, odnoszą się przede wszystkim do kwestii prawidłowości dokonanej wyceny nieruchomości, co nie może być rozpatrywane przez sąd administracyjny w postępowaniu incydentalnym – wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, bowiem kwestia zarzutów na opis i oszacowanie wartości nieruchomości stanowi główny przedmiot postępowania w sprawie i nie może być badana na obecnym etapie postępowania. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzeczono jak w sentencji.