I SA/Lu 907/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie środków finansowych na budowę kanałów technologicznych w związku z przebudową dróg powiatowych zaplanowanych na lata 2016 – 2017 postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. W. L. złożył skargę na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie środków finansowych na budowę kanałów technologicznych w związku z przebudową dróg powiatowych zaplanowanych na lata 2016 – 2017. W odpowiedzi na skargę, Starosta Ł. wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie z uzasadnieniem, że skarga W. L. została, na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a", w całości uwzględniona uchwałą z dnia [...] r., Nr [...] W dniu 21 listopada 2017 r. W. L. cofnął skargę w sprawie niniejszej, z przyczyn wyżej wskazanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, bowiem nie zachodzą negatywne przesłanki dopuszczalności cofnięcia skargi określone w powołanym wyżej przepisie. W tych okolicznościach, postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.