I SA/Lu 908/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ł. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia - odrzucić skargę. Zaskarżona interpretacja została doręczona stronie skarżącej w dniu 13 czerwca 2016 r. W dniu 27 czerwca 2016 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu skarżąca otrzymała w dniu 8 sierpnia 2016 r. (k.36-37 akt podatkowych). Skarżąca skargę na powyższą o interpretację nadała w placówce pocztowej w dniu 7 września 2016 r. czyniąc adresatem przesyłki Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (koperta k. 24 akt sądowych). W związku z tym, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej: P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, sąd w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 września 2016 r. przesłał skargę według właściwości Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, informując o tym pełnomocnika skarżącej. Skarga została nadana do organu w dniu 14 września 2016 r. i odebrana przez organ w dniu 19 września 2016 r. (k.25-26 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu wniesienia skargi po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. (w tym na interpretację indywidualną), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie termin ten został przekroczony, gdyż jak wskazano, odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została skarżącej doręczona w dniu 8 sierpnia 2016 r., a w zaskarżona interpretacja zawierała stosowne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 7 września 2016 r. (środa). W tym też dniu skarga została nadana w placówce pocztowej, z tym że z pominięciem pośredniego trybu wnoszenia skargi. W takiej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd do organu, a nie data nadania skargi przez stronę do sądu lub do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. W tych okolicznościach skargę złożoną w niniejszej sprawie uznać należy za spóźnioną, ponieważ została przesłana do organu w dniu 14 września 2016 r., a wiec 7 dni po terminie. Zaznaczyć przy tym należy, że skarżąca wniosku o przywrócenia terminu do jej wniesienia nie składała. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skutkiem wniesienia skargi po terminie jest jej odrzucenie. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.