I SA/Lu 91/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia p o s t a n a w i a - przyznać L. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadnienie. W dniu 27 kwietnia 2011r. skarżący L. B. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwoma synami w wieku 14 i 20 lat. Utrzymuje się z renty w wysokości [...] oraz wynagrodzenia żony w wysokości [...] Jest właścicielem mieszkania w Ł.o pow. [...] domu we wsi O.o pow. [...] oraz nieruchomości we wsi O. o pow. [...] Nie posiada oszczędności. Do wniosku dołączył kserokopie rachunków związanych z wydatkami życia codziennego, w tym leków /9 sztuk, wystawionych w okresie od lutego do kwietnia w kwotach od [...]/, opłat czynszowych za kwiecień 2011r. [...] rat kredytowych /[...] miesięcznie/, opłat za przejazdy /[...]/, a także kserokopie paragonów za usługi kserograficzne i zaświadczenie o stanie zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje: Zgodnie z art.243 ( 1, art.245 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - zwanej dalej "ppsa"/ prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego trakcie. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy z zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego /art. 245 § 2 ppsa/. Żądanie L. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu, sytuacja materialna skarżącego i jego rodziny nie pozwala na wygospodarowanie jakichkolwiek środków finansowych związanych z prowadzonym postępowaniem. Wprawdzie rodzina skarżącego osiąga dochody w kwocie [...] miesięcznie, jednak przy uwzględnieniu, że z kwoty tej ponoszone są wydatki na utrzymanie mieszkania, zakup żywności i odzieży, jak też wydatki związane z kształceniem się synów oraz koszty leczenia, stwierdzić należy, że skarżący nie ma realnych możliwości poczynienia oszczędności, z których mogłyby być pokryte jakiekolwiek koszty udziału skarżącego w sprawie. Na marginesie powyższego, w związku z zawartym we wniosku złożonym na formularzu urzędowym PPF żądaniem ustanowienia adwokata "z wyboru", wyjaśnić skarżącemu należy, że zgodnie z art.244 § 3 ppsa jeśli strona chciałaby, aby pomoc prawną świadczył jej określony /wybrany/ adwokat, to winna wskazać dane tej osoby we wniosku zawartym w formularzu PPF. Wskazanie takie nie obliguje co prawda organu korporacyjnego do wyznaczenia osoby wskazanej, jednak zostanie ona wyznaczona w miarę możliwości, po porozumieniu się z nią przez ten organ korporacyjny. Skarżący, wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez oznaczenie adwokata, z którego pomocy prawnej chciałby korzystać, w piśmie z dnia 13 maja 2011r. podał, że miałby to być P. B. "lub adwokaci z jego Kancelarii", a nadto stwierdził, iż "prawdopodobnie nie wolno mnie reprezentować przez adw. K. K.". Wobec tego zauważyć należy, że adw. P. B. nie posiada siedziby zawodowej w miejscu siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie /por.: art.253 ppsa/, co – jak wynika z treści powołanego pisma skarżącego – jest skarżącemu wiadomym. Natomiast twierdzenia odnoszącego się do adw. K. K. a nie sposób uznać za stanowcze wskazanie jego osoby, jako tego pełnomocnika, z którego pomocy prawnej skarżący chciałby korzystać. . Mając na uwadze powyższe, na podstawie art.245 § 1 i 2 art.246 § 1 pkt 1 oraz art.260 ppsa należało orzec jak w sentencji.