I SA/Lu 910/17
PostanowienieWSA w Lublinie2018-01-11
Skład orzekający: Ewa Kowalczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym braku podpisu skarżącej i niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, pomimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie. Pomimo wezwania sądu do złożenia poświadczonego pełnomocnictwa, prawidłowego podpisu skargi przez C. K. oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia, braki te nie zostały usunięte. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.Stan faktyczny
C. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i leśnym. Skargę podpisała osoba podająca się za pełnomocnika. Sąd wezwał skarżącą do złożenia poświadczonego pełnomocnictwa, a następnie do samodzielnego podpisania skargi i podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Pomimo upływu terminu, skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr SKO. [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i leśnym za 2017 r. postanawia: - odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] C. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i leśnym za 2017 r. Skarga została podpisana przez W. K., określającą się jako pełnomocnik.
Ponieważ, pomimo wezwania Sądu, nie złożono w sprawie poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa, do podpisania skargi została wezwana sama skarżąca. Jednocześnie Przewodnicząca Wydziału I wezwała skarżącą do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że braki skargi należy uzupełnić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia wzywającego stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi został doręczony skarżącej w dniu 27 grudnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.44).
Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, skarga nie została podpisana przez C. K., nie została też podana wartość przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 215 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "ppsa"), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W związku z tym, iż niewskazanie wysokości spornej kwoty uniemożliwiło nadanie prawidłowego biegu sprawie, skarżąca została wezwana, w trybie art. 49 § 1 ww. ustawy, do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi.
Mimo upływu terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku skargi.
Stosownie do art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, koniecznym wymogiem każdego pisma procesowego, w tym skargi, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Art. 58 § 1 pkt 3 ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na prawidłowym jej podpisaniu oraz wezwanie do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, zostało doręczone skarżącej w sposób prawem przewidziany, w dniu 27 grudnia 2017 r. (przesyłkę odebrała W. K. – dorosły domownik skarżącej), zatem zakreślony 7 dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie dnia 3 stycznia 2018 r.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło