I SA/Lu 913/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. i określenia wysokości zobowiązania w tym podatku w zakresie zażalenia na postanowienie z dnia 17 listopada 2016 r. postanawia odrzucić zażalenie K. K. i J. K. na postanowienie z dnia 17 listopada 2016 r. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r. sąd odrzucił spóźnioną skargę. Postanowienie to zostało doręczone każdemu ze skarżących w trybie art. 73 § 1 - § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm. - p.p.s.a.), po dwukrotnym awizowaniu: pierwsze każdorazowo w dniu 29 listopada 2016 r., a drugie w dniu 5 grudnia 2016 r. dla skarżącego i w dniu 7 grudnia 2016 r. dla skarżącej. W odniesieniu do K. K. korespondencja została zwrócona jako niepodjęta w terminie w dniu 15 grudnia 2016 r., zaś J. K. wydano ją w dniu 14 grudnia 2016 r. W tym stanie sprawy skutek doręczenia omawianej korespondencji upłynął z dniem 13 grudnia 2016 r. w odniesieniu do obojga skarżących. W konsekwencji skarżący byli uprawnieni złożyć zażalenie do dnia 20 grudnia 2016 r. (wtorek). Stosownie bowiem do treści art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, przy czym nie chodzi tu o jakiekolwiek faktyczne wydanie korespondencji, ale o doręczenie zgodnie z przepisami ustawy p.p.s.a. Natomiast zażalenie skarżący nadali w krajowym urzędzie pocztowym w dniu 21 grudnia 2016 r. Jest więc ono spóźnione. Nie ma przy tym prawnego znaczenia, że J. K. korespondencja z postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r. została wydana w dniu 14 grudnia 2016 r., skoro nastąpiło to już po upływie terminu 14 dni od daty pozostawienia pierwszego awiza. Zgodnie z art. 73 § 1, § 4 p.p.s.a skutek doręczenia następuje z upływem 14 dni od pozostawienia pierwszego awiza, jeśli adresat, pomimo dwukrotnego awizowania, nie odbierze korespondencji sądowej wcześniej, a więc przed upływem tego ustawowo wyznaczonego czasu. Późniejsze faktyczne wydanie korespondencji adresatowi - stronie postępowania sądowego nie ma już prawnego znaczenia. Podsumowując, w powyższych okolicznościach faktycznych i prawnych zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 17 listopada 2016 r. jest spóźnione, bowiem ustawowy termin na jego złożenie upłynął z dniem 20 grudnia 2016 r., który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Wobec tego spóźnione zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.