I SA/Lu 914/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia - przyznać adwokatowi P. D. wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), oraz zwrot wydatków w kwocie 4,20 zł (cztery złote dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pełnomocnik skarżącego - adwokat P. D. (ustanowiony z urzędu) w dniu 20 marca 2014 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia w związku z jej sporządzeniem oraz zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków. W piśmie zawarł oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461). Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do § 18 ust.1 pkt 2 lit.b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani orzeczenie Urzędu Patentowego, minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 18 ust.1 pkt 1 lit.c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Obliczając zatem 75 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. 180 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust.3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić 221,40 zł (180 zł x 23 % = 41,40 zł; 180 zł + 41,40 zł = 221,40 zł). Nadto zgodnie z § 19 pkt 2 rozporządzenia adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w kwocie 4,20 zł, na którą składają się koszty nadania na adres skarżącego przesyłki poleconej listowej (k. 55). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.