I SA/Lu 914/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A. S. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi C. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r. p o s t a n a w i a przyznać doradcy podatkowemu A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 553,50 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt trzy złote pięćdziesiąt groszy), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 103,50 zł (słownie: sto trzy złote pięćdziesiąt gorszy), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Na wniosek strony skarżącej referendarz sądowy postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych i postanowił przyznać doradcę podatkowego z urzędu. W związku z tym Krajowa Izba Doradców Podatkowych wyznaczyła dla strony skarżącej pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego A. S.. Sprawa została zakończona wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2018 r., oddalającym skargę strony. W terminie do wniesienia środka zaskarżenia powyższego orzeczenia pełnomocnik strony skarżącej złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do doradców podatkowych powyższe zasady określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153). Z jego treści wynika zaś, że do czynności, za które doradca podatkowy ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy również sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Mianowicie stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia, w postępowaniu administracyjnym w drugiej instancji wynagrodzenie może być przyznane za (...) sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % kwoty wynagrodzenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a wartość przedmiotu sprawy wynosi 4.304 zł. Stąd, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, kwota wynagrodzenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 600 zł. W związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie przedmiotowej opinii to kwota 300 zł. Referendarz sądowy uznał jednak za zasadne podwyższenie wynagrodzenia pełnomocnika za sporządzenie przedmiotowej opinii do kwoty 450 zł, co stanowi 150% kwoty wynagrodzenia za tę czynność (§ 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). Powyższe uzasadnia nakład pracy pełnomocnika niezbędny do sporządzenia przedmiotowej opinii oraz jej wysoki poziom merytoryczny, co niewątpliwie ma wpływ na zrozumienie istotnych zagadnień prawnych sprawy przez stronę skarżąca (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Wskazaną powyżej kwotę wynagrodzenia, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %). W konsekwencji finalne wynagrodzenie należne pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynosi 553,50 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.